پيغمبر ( ص ) بوده و از آن حضرت اخذ حديث كرده ، از آن جمله حديثى است كه جمع بسيارى از عامّه و خاصّه از او روايت كردند كه گفت : شنيدم رسول خدا ( ص ) كه حسين ( ع ) را در دامن داشت مىفرمود : اين پسرم در زمين عراق كشته شود ، هلا هر كس حاضر او باشد بايد او را يارى كند ، اين حديث را جزرى در « اسد الغابه » و ابن حجر در « اصابه » و ديگران آوردهاند ، و چون در عراق حسين ( ع ) را ديدار كرد و به حضورش رسيد او را يارى كرد و با او شهيد شد .
( 1 ) مىگويم كه : من داستان شهادتش را در « نفس المهموم » نگاشتم و باز ننگارم ولى اين آگاهى در اينجا سزا است كه بدانى جمعى از اصحاب رسول خدا ( ص ) بودند كه به همراه حسين ( ع ) شهيد شدند :
1 - همين كاهلى نامبرده .
2 - حبيب بن مظهر ، طبق گفته ( بص ) از ابن حجر .
3 - مسلم بن عوسجهء اسدى ، چنانچه ابن سعد در « طبقات » گفته .
4 - در كوفه ، هانى بن عروه هم از اصحاب پيغمبر ( ص ) بود زيرا گفتهاند :
بيش از هشتاد سال داشته .
5 - عبد الله بن يقطر حميرى همشير حسين ( ع ) ( بص - ابصار العين ) مادرش دايهء حسين ( ع ) بوده چنانچه امّ قيس بن ذريح دايهء حسين ( ع ) بوده ، شير از پستان او نخورده ولى او را در دامن پروريده ، مادر فضل بن عباس بنام « لبابه » هم للهء حسين ( ع ) بوده و او را شير نداده ، چون اخبار از صحيحه دارد كه آن حضرت جز از پستان مادرش فاطمه و ابهام جدّش رسول خدا ( ص ) و گاهى از زبان مباركش ، شير ديگرى نخورده ؛ ابن حجر در « اصابه » گفته : او از صحابه است
نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — صفحة 863
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٨٦٣