( 1 ) در مقتل « مناقب » ابن شهر آشوب است كه : احمد بن حنبل گفته : سبب بيمارى زين العابدين در كربلا آن بوده است كه زره بلندى پوشيد و زيادى آن را به دست پيچيد و پاره كرد .
[ رمز 90 ] منظور از نقل اين كلام احمد بن حنبل معلوم نيست كه پاره كردن زره براى چه ، سبب بيمارى شده است و آيا اين حادثه در ميان راه بوده يا در همان زمين كربلا واقع شده است ، چنانچه در اخبار مقاتل اشارهاى به آغاز بيمارى امام نشده است و همان اندازه متعرض شدهاند كه در شب عاشورا حضرت سخت بيمار بوده است .
( 2 ) در روايت شيخ مفيد ( ره ) است كه عمر بن سعد لعين جلوى خيمه آمد و زنها به رويش شيون كردند و گريستند و او به ياران خود گفت : كسى به خيمهء زنان وارد نشود و تعرض به اين پسرك بيمار نكند ، زنها از او خواستند كه آنچه از آنها بردهاند بازگردانند تا خود را بپوشانند ، او هم گفت : هر كس متاعى از اين زنها گرفته به آنها برگرداند ، به خدا كسى چيزى پس نداد ، سپس بر خيمههاى زنان و خيمهء امام بيمار پاسبانى گماشت و گفت : آنها را نگهدارى كنيد ، كسى از آنها بيرون نرود و كسى هم به آنها بد نكند ، سپس به چادر خود برگشت و در ميان ياران خود فرياد كرد : چه كسى داوطلب است كه بر حسين اسب تازد ؟
( 3 ) طبرى گويد : سنان بن انس نزد عمر بن سعد آمد و بر در خيمهء او ايستاد و
نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — صفحة 482
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٤٨٢