تيرها پيك لشكرند كه سوى شما آيند » .
پاسى از روز پشت سر هم يورش كردند و جمعى از ياران حسين ( ع ) كشته شدند . گويد : اينجا حسين ( ع ) ريش مبارك را به دست گرفت و فرمود :
« عقوبت خدا گاهى بر يهود سخت شد كه براى او پسرى تراشيدند و آنگاه بر ترسايان سخت شد كه او را سومين سه خدا گفتند و آنگاه بر گبران سخت شد كه خورشيد و ماه را به جاى او پرستيدند و غضب او سخت است بر مردمى كه يك قول شدند تا پسر دختر پيغمبر خود را بكشند ، هلا به خدا من خواهش آنها را برنياورم تا خدا را ملاقات كنم با تن خونين خود » .
( 1 ) از مولاى ما امام صادق ( ع ) روايت شده گفت : از پدرم شنيدم مىفرمود :
چون حسين ( ع ) و عمر بن سعد بهم زدند و جنگ برپا شد ، خدا پيروزى را تا بالاى سر حسين ( ع ) فرستاد و پر مىزد و او را مخيّر كرد ميان پيروزى بر دشمن و ملاقات خدا و ملاقات خداى تعالى را اختيار كرد .
در كتاب « جلاء » سيد اجل صاحب تأليفات بسيار عبد اللَّه شبر حسينى كاظمى است كه در همين وقت طائفهاى از جن براى يارى حسين ( ع ) آمدند و اجازهء نبرد خواستند و به آنها اجازه نداد و شهادت با كرامت را بر زندگى با مذمت دنيا برگزيد ، صلوات اللَّه عليه .
نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — صفحة 314
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٣١٤