شما به نظر آوريد مثلا يگنفر محصل ايرانى را كه در عنفوان شباب ، با روحى پاك و بىآلايش و دلى ساده و بى غل و غش براى كسب علم و خدمت به وطن عزيزش بكشور فرانسه اعزام مىشود . اين محصل در اوقات فراغت و ايام تعطيل و در فصل تابستان كه مدارس تعطيل است براى گذراندن وقت و تفريح خاطر بيكى از كتابخانههاى عمومى مىرود در فهرست كتب آن كتابخانه كتاب « سرگذشت حاجى باباى اصفهانى »
« Les aventures de Hadji - Baba d'Ispahan »
يا كتبى نظير آن ( كه متأسفانه زياد وجود دارد ) توجهش را جلب مىكند ، آن را مىگيرد و مشغول مطالعه مىشود در مقدمهء كتاب اولين چيزى كه توجهش را جلب مىكند اينست كه مىبيند نوشته است مطالب اين كتاب موهومى و خيالى نبوده بلكه حقيقت دارد ، سپس مىبيند از قول كنت دوگوبينو شرحى در تعريف اين كتاب نقل شده است كه بواسطهء اهميت مطلب عين آن را در اينجا درج مىكنيم :
« بىجهت نيست كه كنت دوگوبينو در مقدمهء « نوولهاى آسيائى » خود « 1 » مىنويسد : « بهترين كتابى كه دربارهء
هامش
( 1 ) نوول اثر ادبى كوچكى است كه حد وسط ميان رمان و قصه باشد .
« فرهنگ فرانسه - فارسى سعيد نفيسى »