كتاب خواندم دم فروبستم و به انتظار نشستم تا فرصت مناسب پيش آيد و يقين داشتم كه سرانجام اين فرصت مناسب پيش خواهد آمد و خوشبختانه پس از گذشت سى سال از آن تاريخ انتظار به پايان رسيد و روزى ناگاه در مجلهء بهداشت جهانى مورخ اوت - سپتامبر 1970 گمگشته خود را يافتم . توضيح آنكه در مجلهء مزبور كه تمام مقالاتش دربارهء بيماريهاى قلب و عروق بود در سرمقالهء آن نوشتهاى تحت عنوان « سكتههاى قلبى بيمارى همهگير عصر ما » « 17 » به قلم پرفسور ژان لونگر درج شده بود و در آن دو مطلب جالب زير به چشم مىخورد :
مطلب اول . اينكه اوسلر « 18 » كه يك قرن پيش در بين تعداد فوق العاده زيادى از بيمارانش هر سال به موارد بسيار نادرى از آنژين صدرى برمىخورد ، اين بيمارى را همانطور كه ما امروز تشخيص مىدهيم تشخيص مىداد .
مطلب دوم . اينكه بالا رفتن سن متوسط و دخالت آن در ازدياد روزافزون بيماريهاى قلب و عروق به جاى خود صحيح ، ولى چگونه مىتوان توجيه كرد كه افراد جوان كمتر از چهل سال كه سابقا از ابتلا به اين بيمارى مصون بودند امروزه مبتلا مىباشند .
اين دو مطلب بطور صريح نشان مىدهد كه ازدياد روزافزون آنژينهاى صدرى در قرن بيستم كه منجر به سكتههاى قلبى مىشود نه در اثر تشخيص دقيقتر و صحيحتر اين بيماريها در قرن حاضر و نه به علت بالا رفتن سن متوسط افراد بشر مىباشد . بنابراين از سال 1940 كه كتاب بزانسون در بيماريهاى قلب و عروق منتشر شد تا سال 1970 كه مجلهء سازمان بهداشت جهانى منتشر گرديد به مدت سى سال كليه پزشكان جهان تصور مىكردند علت ازدياد روزافزون سكتههاى قلبى صرفا تشخيص دقيقتر بيماريهاى مزبور و بالا رفتن سن متوسط مىباشد ، ولى از سال 1970 به بعد پزشكانى كه در شرق و غرب جهان مجلهء سازمان بهداشت جهانى و نظريه پرفسور لونگر را خواندند تغيير عقيده دادند و ديگر تشخيص دقيقتر بيماريهاى قلب و عروق و بالا رفتن سن متوسط افراد را ملاك ازدياد روزافزون آنژينهاى صدرى و سكتههاى قلبى ندانستند . چنان كه دكتر پرويز علاء استاد متخصص بيماريهاى قلب و عروق در مجلهء مكتب عدل شمارهء 4 مورخ مردادماه 1348 ضمن درج آمار بيماريهاى قلب و عروق چنين نوشت :
« با در نظر گرفتن اينكه وسايل تشخيص از شصت سال قبل به اين طرف كاملتر شده ممكن است اظهارنظر نمود كه علت ازدياد بيماريهاى قلبى اين است كه بهتر و زودتر تشخيص داده مىشود ولى آمارهاى دقيق نشان داده كه علاوه بر اين علت تعداد
هامش
( 17 ) .Les Cardiopathies ischemiques , I'epidemie de notre epoque .( 18 ) . پرفسورSir William Oslerپزشك انگليسى ( 1919 - 1849 ) يكى از مشهورترين پزشكان انگلستان در اواخر قرن نوزده بود . در اغلب دانشگاههاى آن كشور تدريس مىكرد و مؤلفات و اكتشافات پزشكى زيادى داشت كه در همهء آنها نبوغ خود را به خوبى نشان داده است .