فصل هشتم اثبات كجى ديوار پزشكى
در 450 سال پيش خشت نخستين بناى معظم پزشكى جديد ، به توسط معمار نخست اين بنا ، يعنى پاراسلس كج كار گذاشته شده و با وجود اكتشافات عديدهء شخصيتهايى عاليقدر و نوابغى عاليمقام ، مانند كلود برنارد و پاستور و ديگران كجى اين ديوار ، بمرور زمان و رفته رفته فزونى يافته است . در قرن نوزدهم ، اين كجى باندازهء كافى محسوس گرديده و در قرن بيستم به آن درجه شدت يافته كه خطرات بسيار و تلفات بيشمار بيماران را به وجود آورده است ، تا آنجا كه سالى در حدود دو ميليون تن از بيماران ، در سراسر جهان ، به علت آسيبهاى ناشى از داروها و درمانهاى كنونى ، جان خود را از دست مىدهند ! و اين براستى ، مايهء كمال افسوس و دريغ است .
براى اثبات اين امر بايد از همان خشت نخستين ساختمان ، يعنى از زمان پاراسلس كه ريشه خطاها از آنجا سرچشمه مىگيرد ، شروع كنيم و علت العلل خطرات و تلفاتى را كه امروز نصيب بيماران بينوا مىشود در همان جا جستجو نماييم .
يكى از بزرگترين علل خطاها و خطراتى كه در پزشكى معاصر وجود دارد اين است كه از زمان پاراسلس به بعد ، طب طبيعى به طب شيميايى تبديل شد و علم شيمى يكى از اركان اصلى دانش پزشكى به شمار آمد و براى شناخت مواد موجود در طبيعت و پى بردن به خواص آنها ، مواد مزبور را در آزمايشگاهها تجزيه كردند .
فلسفهء پيدايش مكتب مزبور كه بعدا به تدريج رونق پيدا كرد اين بود كه مىگفتند آنچه در طبيعت وجود دارد مخلوطى از مواد گوناگون است كه هر نمونهاى از آن