مسموميتها و مرگوميرهاى ناشى از داروهاى ضد رماتيسم مزمن را در مورد داروهاى معالج بيمارى مزبور در مجلات پزشكى گوشزد كردهاند . از جمله براى فنيلبوتازون و اكسىفنبوتازون ، در طول سى سال اخير ، در كتابهاى داروشناسى و مجلات پزشكى ، عوارض خطرناك آنها را ، مكرر در مكرر ، يادآور شده و عدم تجويز و مصرف آنها را توجيه كردهاند . از جمله در مجله
Drug and Therapeutics Bulletin , January 1984
چنين آمده است :
« فنيلبوتازون و اكسىفنبوتازون بايد مزيتهايى بزرگ بر ديگر داروهاى ضد التهابى غير استروئيدى موجود ، از لحاظ نسبت خطر - فايده ، داشته باشد ، تا مورد قبول واقع شود و چنين مزيتى موجود نيست . اطلاعاتى فراوان هر دو دارو را به زهرآگين كردن مغز استخوان و ديگر آزارهاى سخت متهم مىكند . اين دارو بيش از هزار مورد مرگومير در بريتانيا را باعث شده است ، هنوز هم هر سال بيش از يك ميليون نسخه براى فنيلبوتازون و حدود يكصد و پنجاه هزار نسخه براى اكسىفنبوتازون نوشته مىشود . عقيدهء ما اين است كه اين داروها نبايد براى بيماران تجويز شود . »
اينها نمودارهايى از زيانها و خطرات داروهاى ضد رماتيسم مزمن بود . اكنون بايد ديد داروهاى مزبور چه فايدهاى داشته است و آيا فايدهء آنها بر خطرات آنها مىچربد يا نه ؟ طبق عقيدهء استادان رماتيسمشناس فرانسه :
« علىرغم درمانهاى ضد رماتيسمى كه به خوبى صورت گرفته باشد ، متأسفانه ضايعات مفصلى بروز خواهد كرد . اين ضايعات تقريبا در همهء پولى آرتريتهاى قديمى ، به گونهاى كموبيش شديد ، وجود دارد كه منشاء سختى حركات مفصلى و درد و نقص كار اعضاى بدن است . بويژه ضايعات مفاصل پاها شديدتر است ، بدان حد كه حتى از راه رفتن مانع شود ، بيماران با ضايعات مفصلى دستها بهتر سازش دارند ، مگر با جمود مفصل آرنج كه در حال نيمه اتساع باقى بماند و مانع از اين شود كه بيمار بتواند به تنهايى غذا بخورد و جامه بپوشد و خود را بشويد . پولى آرتريت اكثر اوقات پس از ده تا بيست سال ، باز به سير خود ادامه دهد و گاه بيمار هرگز از رنج نجات نيابد . مفاصل متورم و دردناك است و بسرعت رسوب گلبولى باقى ماند . به مرور ورم رماتيسمى به تغيير شكلهاى مفصلى افزوده شود و نقص كموبيش شديد در اعضاى بدن به وجود آيد . البته بوسيلهء شكست و بندى ممكن است از بسيارى از تغيير شكلهاى مفصلى جلو گرفت ولى ضايعات استخوانها و مفصلها و رباطها كه در اثر سينوويت التهابى تدريجا بروز مىكند ، و بالاخره سير طولانى رماتيسم ، باعث شود كه ديگر مفاصل نيز به تدريج مبتلا شود . بويژه ، ابتلاى مفصل لگن خاصره بر وخامت بيمارى خواهد افزود . » « 35 »
هامش
( 35 ) .Maladies des Os et Articulations par S . de Seze et Coll . T . ll 1975 . p . 692