وقتى به صفحات آگهيهاى كوچك مراجعه مىكنيد مىبينيد كه ستونى بعنوان : « داروهاى اختصاصى پروانه دارو » وجود دارد و نمونهء آگهيهاى اين ستون از اين قرار است : « براى استفاده از پروانهء داروى اختصاصى به صورت قرص ، شربت ، شياف ، قطره و معامله راجع به داروهاى موجود به فلان مراجعه كنيد . »
خواننده ممكن است بپرسد كه خريدار اين داروهاى قديمى ، چگونه مىتواند از آنها استفاده كند و پروانه اين داروها براى او چه سودى در بر دارد ؟ براى اينكه موضوع براى خواننده روشن شود بايد به اختصار راجع به « استالينون » توضيحى داده شود .
« در ماه ژانويهء ( 1953 ميلادى آقاى فويه از مردى كه كارش فروش پروانه داروهاى اختصاصى بود ، پروانهء يك داروى اختصاصى قديمى به نام « استانوماكتين » را خريد و آزمايشگاهى كه اين دارو را به بازار وارد كرده بود چون ديد كه فروش آن صرف نمىكند آن را رها ساخت و چون شخصى كه مالك پروانه يك دارو است مىتواند نام آن را تغيير دهد ، « فويه » از ادارهء مركزى داروسازيها درخواست كرد كه نام اين دارو را « استانولكس » بگذارد . با اين درخواست موافقت كردند و روز 21 فوريه نام دارو عوض شد . باز فويه در هفتم ماه درخواست كرد كه نام داروى او به « استالينون » مبدل شود و دستور فرمول جديدى تقديم كرد و ادارهء داروسازيها در وزارت بهدارى دستور جديد او را تصويب نمود و داروى استالينون بازارى شد . اگر بپرسيد وزارت بهدارى چگونه حاضر شد دستور جديد را تصويب كند ؟ جواب اين است كه وقتى وزارت بهدارى مىبيند يك داروى جديد مركب از چند ماده جز يك ميلىگرم با داروى قديم تفاوت ندارد پروانه آن را صادر مىكند زيرا يك ميلىگرم در نظر او داراى اهميت نيست يعنى براى بيمار خطرى در بر ندارد . به اين ترتيب هر دارو فروش صاحب گواهينامه مىتواند يك داروى قديمى را به صورت يك داروى جديد به بازار وارد كند بدون اينكه زحمت كشف يك داروى جديد را بر خود هموار سازد . گاهى شخصى مانند كاشف استالينون پيدا مىشود كه براى عرضه كردن يك داروى جديد به بازار ، قدرى ويتامين را به يك داروى قديمى كه داراى ملح قلع است ، مىافزايد آن هم يك ملح قلع كه بايد در چربى حل شود و در نتيجه ملح قلع به يك سم قاتل مبدل مىشود و عدهاى را هلاك مىكند .
در اينجا بايد توضيح داد كه در كشور فرانسه هيچ دارو بدون پروانهء وزارت بهدارى قابل فروش نيست و پروانهء دارو از طرف كميتهء كارشناسان فنى مركب از سيزده عضو به انتخاب وزير بهدارى صادر مىشود . كميته مكلف است كه خصوصيات داروى جديد را ، از نظر تركيب و فوايد درمانى و سمى نبودن و نتايج آزمايش از نظر فيزيولوژى و بالينى ، معين كند . طبق قانون شش نمونه از دارو بايد با درخواست پروانه ضميمه باشد ( در مورد استالينون فقط دو نمونه به كميته رسيد ، آن هم پنج هفته بعد از صدور پروانه ) درحالىكه نمونهها بايد قبل از صدور پروانه ارسال شود و پنج سال طول
دارو مسئله پزشكى قرن ( فارسى ) — صفحة 133
مساهمون: سيد جلال مصطفوى كاشانى
ص١٣٣