تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دارو مسئله پزشكى قرن ( فارسى ) — صفحة 109

مساهمون:

ص١٠٩
درمان التهاب مفصل بدن انسان است . وى براى اثبات نظريهء خود اضافه كرد كه در سه سال گذشته يك‌صد تن بيمار را تحت درمان قرار داده است ، نيمى با كورتيزون و نيمى با آسپيرين و در نتيجه ثابت شده است كه آسپيرين همان اثرات كورتيزون را دارد با اين تفاوت كه خطرات كورتيزون در آسپيرين نيست . » از سال 1954 كه شوراى پزشكى انگلستان با آن آزمايش معروف خود ثابت كرد كه براى درمان رماتيسم مزمن آسپيرين بر كورتيزون ترجيح دارد ، تا سال 1983 ، يعنى درست سى سال ، در تمام كتابها و مجلات پزشكى رجحان آسپيرين را نه تنها بر كورتيزون بلكه بر ديگر داروهاى ضد رماتيسم تأييد كردند . چنان كه در كتاب طب داخلى هاريسون چاپ 1983 صفحهء 31 قيد شده است : « آسيد آستيل ساليسيليك ( آسپيرين ) مؤثرترين نوع داروهاى ضد رماتيسم مزمن است . » در كتاب داروشناسى بالينى تأليف پرفسور استانلى آلستد و همكاران ( گروه پزشكان علوم پزشكى و داروشناسى دانشگاه گلاسكو ) كه به علت اهميت آن به اكثر زبانها ترجمه و مكرر در مكرر بچاپ رسيده ، در چاپ بيست و يكم كه به سال 1965 منتشر « 99 » و به زبان فارسى ترجمه شده است در صفحهء 381 راجع به مقايسه ميان فنيل بوتازون و آسپرين چنين آمده است : « طبق مدارك نخستين ، نتيجهء حاصل از درمان آرتريت روماتوئيد با فنيل‌بوتازون بسيار درخشان بود اما گزارشهاى اخير نشان مىدهد كه داروى مزبور در اين مورد بخصوص بر آسپيرين هيچ‌گونه مزيتى ندارد . » توضيح - منظور از ( مدارك نخستين ) تبليغات آزمايشگاه سازندهء فنيل‌بوتازون در اوراق مربوط و منظور از ( گزارشهاى اخير ) ، آزمايشهاى مربوط به مقايسه آثار فنيل بوتازون با آسپيرين است . بعبارت ديگر استانلى آلستد مىخواهد بگويد در اثر تحقيقات دقيق ثابت شد كه فنيل بوتازون بر آسيد آستيل ساليسيليك هيچ‌گونه رجحان و برترى ندارد و حال آنكه تبليغات اول كار كه دربارهء فنيل‌بوتازون به عمل آمده بود آن را دارويى مؤثرتر از آسيد آستيل ساليسيليك ( آسپيرين ) نشان مىداد كه آثارى درخشان دارد . خلاصه اينكه از سى سال پيش به اين طرف علاوه بر كورتيزون و فنيل‌بوتازون دهها داروى ديگر نيز براى درمان رماتيسم مزمن از سوى آزمايشگاههاى بزرگ داروسازى دنيا ساخته شد و با هياهو و غوغاى تبليغاتى به بازارهاى دارويى جهان وارد گرديد . ولى در اثر پژوهشهاى دقيق محققان ثابت شد كه همهء آنها بىاستثناء ، از حيث
هامش
( 99 ) .Alstead S . al : Clinical Pharmacology ( Dilling ) Bailliere Tindall and Cassel 21 edition , 1965 .