طبيعت سوداوى عبارتست از تيرگى رنگ رخسار ، بسيارى فكر ، وحشت و ترس بىسبب ، تحليل مسائل به سياهى ، روياهاى مهيب و سياه ، ترس در خواب و گاه بىخوابى ، خشكى دهان و . . . با توجه به مراتب بالا داروهاى مفيد اينگونه طبائع را برايش نوشتم :
1 - جوشانده پرسياوشان 2 ، شاهتره خشك 2 ، اصل السوس 2 ، تخم 2 ل ( نيمكوب ) ، عناب 10 دانه ، ترنجبين 12 و افتيمون شامى 2 ل .
بايد اول داروها را جوشانيده و در پايان افتيمون را كه در كيسه كتانى بسته شده است در درون جوشانده نهند و يكى دو جوش بيشتر بخورد . بعد آن را بيرون آورده داروها را صاف نموده و سپس كيسه افتيمون را فشار دهند تا شيره آن داخل محلول شود . لازمست به مدت چهار روز هر روز همين مقدار خورده شود . ( اين منضج را بارها آزموده و نتايج نيكوئى از آن به دست آورده بودم . )
2 - روز پنجم مسهل مركب از ريشه خطمى 2 ، اسطوخودوس 2 ، بسفايج 2 ، سنامكى 4 تا 6 ل ، پوست هليله زرد 3 ، افتيمون ( به ترتيب ياد شده ) همراه با ترنجبين 13 ل . بعضى مرضا از خوردن اين مسهل اكراه دارند . اين افراد مىتوانند شب پنجم ، سحرگاه حب ايارج را با آب گرم و نبات ميل كنند . پزشكان متقدّم در ايام تنقيه بهقدر ضرورت از رگ قيفال خون كم مىكردند . پس از تنقيه كامل شير بريده بز و شربت افتيمون به بيمار مىدادند و ضمنا موجبات انصراف خيال او را با سرگرمىهاى مختلف فراهم مىآوردند .
در صورت عدم نتيجهگيرى مأيوس نمىشدند و دوباره با همين تدابير درمان را ادامه مىدادند . پشت گردن را نيز داغ كرده و نخودى روى جراحت قرار مىدادند كه حد اقل مدت شش ماه سموم بدن از آن طريق جذب و دفع مىگرديد .
بارى بيمار يادشده علاوه بر داروهائى كه برايش تجويز كردم روزى يكى دو مثقال افتيمون را كه در شير جوشيده ريخته شده و يكى دو جوش زده بود مىنوشيد . اظهار مىداشت اين دارو مغزم را روشن مىكند . خلاصه بيمار روز به روز بهتر مىشد و جز پيروى از اين دستورات معالجه ديگرى نمىكرد . بعد از پنجاه روز در مورد او مشورتى با
راز درمان ( رساله اى در پزشكى سنتى و گياه درمانى ) ( فارسى ) — صفحة 122
مساهمون: عبد الله احمديه
ص١٢٢