تشنج
در تاريخ 16 / 2 / 27 بانو مهرزاد به مطب رجوع نموده و اظهار داشت كه در پنج ماه پيش فك چپم درد گرفت بعد تشنجى در طرف چپ صورت پيدا شد . جهت درمان گل ارمنى ماليدم درد رفع گرديد ولى تشنج باقيمانده است .
در معاينه ، علت را از " رطوبت و سودا " تشخيص دادم . ازاينرو براى رفع آن اسطوخودوس ، بابونه ، بادرنجوبه و ريشه ايرسا تجويز كردم .
بيمار در تاريخ 20 / 2 / 27 دوباره مراجعه نمود . اثرى از بهبودى در او مشهود نشده بود . اينبار پس از رسيدگى و تشخيص بيشتر معلوم شد نامبرده علاوه بر علل يادشده مبتلا به يبوست نيز مىباشد . لذا كپسولى از صبر زرد و انغوزه دادم و استفاده از شيره خنك را هم تجويز كردم .
در تاريخ 22 / 2 / 27 در بيمار بهبودى مشهود گرديد . اينبار آشكار شد كه غير از يبوست مبتلا به تشنج روده نيز مىباشد . ازاينرو حب مركب از صبر زرد ، انغوزه ، عصاره بلادن و ژوسكيام دادم و شيره خنك گرم را تكرار نمودم . در تاريخ 25 / 2 / 27 بيمار بهبودى بسيار يافت در واقع بايد گفت وضعيت او 80 % تفاوت پيدا كرد .
با آنكه داراى " جگر گرم " بود و از خوردن " گرمى " ، حرارتى چون خفگى و كلافگى به او دست مىداد با وجود اين اگر سردى نيز مىخورد بر تشنج صورتش افزوده مىشد . ابو على سينا در چنين وضعيتى مىگويد " از مبردات بپرهيزيد . "
بيمار مبتلا به قند هم بود در ادرار او 5 / 5 گرم قند وجود داشت . براى رفع آن همه روزه انسولين تزريق مىشد . شربتى نيز مركب از اسيد فسفريك و فسفات دوسود تجويز كردم .
شيره خنك گرم هم تكرار شد .
بيمار در تاريخ 3 / 3 / 27 بنزدم آمد . در حال او بهبودى بسيار حاصل گرديده بود .
به نحوى كه به گفتهء خود او 90 % خوب شده و تشنجش نيز خيلى مختصر بروز مىكرد .
در 25 / 3 / 27 بار ديگر به مطب آمد . اظهار داشت بواسطه تلاش زياد در انجام امور خانه دچار گريپ شدهام . داروها را نمىخورم . با وجود اين تشنج صورت 95 % از روز اول بهتر شده و خيلى كم آن را حس مىكنم .
تنقيهاى از شكر سرخ و جوشاندهاى از بابونه و مرزنجوش به او دادم و تأكيد كردم كه اغلب از آن داروها بخورد .