و روح از كثافات و جهة امراض معدى نيز مفيد است و دستور آشاميدن او آن است كه پس از آنكه استفراغ خلط موذى را نموده باشند ابتداى روزى 2 م ل پنج مذكور را تراشيده با يكمن يا سه چهار يك به وزن شاه آب در ديك سنكى نموده سرد يك را سرپوشى كذارده اطراف او را بخمير محكم كرفته به آتش ملايمى از چوب چنار و اكر نباشد مو بجوشانند تا به نصف رسد و قاعده آن است كه سوراخى در وسط سرپوش ديك نموده ابتدا نصف از آب را در ديك نموده سرپوش را بر روى ديك كذارند و چوبى از ان سوراخ در ديك نموده بهبينند چقدر از چوب تر شده انجا را پنبه بهپيچند كه نشان باشد و تتمه آب را ريخته سر ديك را بخمير كرفته بجوشانند و كاهكاهى چوب مذبور را در ديك كرده هروقت كه آب بدانشان رسد ديكر از روى آتش بردارند و آب را در شيشه نموده صبحها به قدر يك كاسه كرم نموده با چهار پنج م ل نبات بنوشند و باقى را در وقت عطش بعوض آب بخورند و غذا را از آب چينى طبخ نمايند و چوبهاى جوشيده را ضبط كنند و بعد از آنكه يك هفته بدين منوال رفتار نمودند انكاه روزى 2 م ل نيم چوب مذكور را طبخ نمايند و بعد از يك هفته ديكر 3 م ل به همين قاعده زياد كنند تا چهار م ل و اكر حاجت باشد تا پنج م ل هم جايز است و والد ماجد حقير بجهة قروحات خبيثه مداومت پنج مذكور نموده روزى دوازده م ل طبخ نموده ميل فرمودند و همچنين شخص طبيب معتمدى را اعتقاد آن بود كه چندان وقت سعى و اهتمام در تحصيل پنج مسطور بصفات مذكوره
تذكرة العلاج و رساله خواص بيخ چينى ( فارسى ) — صفحة 176
مساهمون: محمد مؤمن بن محمد حسين النخعي الآشتيانى
ص١٧٦