لزومى ندارد زيرا كه اكر خوب يافت شود سه چهار م ل كافيست و الّا اكر بد باشد چهل م ل يكصد و شصت م ل او را كه طبخ كنند اثر سه چهار م ل را البته خواهد داشت و على اىّ حال بعد از عشر ثانى از ايّام خوردن و مداومت نمودن هر پنج شش روز يك دفعه بخور به نشيند به اين ضابطه كه بعد از آنكه ديك را از روى آتش برميدارند و مريض را برهنه نموده بر روى كرسى نشاننده لحاف بر اطراف او كرفته و ديك را آورده در زير كرسى كذارده اندكاندك سرپوش را از روى ديك دور كرده به قدر دو سه پياله از ان به همان كرمى مريض بنوشد و همين دهن را از لحاف بيرون بدارد كه باعث غشى و خفقان نكردد تا آنكه آب سرد شده ديكر بخار نداشته باشد انكاه مريض را به همان لحاف از كرسى به زير آمده و خود را كرم پوشيده استراحت كند تا عرق او سرد شود و احتياط از هوا بسيار بايد كرد و بايد مجموع اين آب در يكشبانهروز لا محاله صرف شود و در بين چينى بحمام نروند مكر بوقت ضرورت رفته به زودى برآيند و از لبنيّات و حموضات و بقولات و اكثر ميوها اجتناب نمايند و شيرينى بافراط هم خوب نيست بلكه تعديل در اغذيه اوليست بل پرهيز بايد موافق علت باشد چه اكر محرور المزاج را انارين يا بعضى اغذيه بارده و ترشيهاى خفيفه بدهند انفع است و اصلا ضررى نخواهد نمود و در خصوص خوردن نمك اختلافى است بعضى كويند كه چون منظور از آشاميدن اين چوب ترقيق مواد و تفتيح مسام و تسليل رطوباتست و ملوحت سبب قضيب اعضا مىكردد و چنانچه طفل را در وقت تولد به آب
تذكرة العلاج و رساله خواص بيخ چينى ( فارسى ) — صفحة 177
مساهمون: محمد مؤمن بن محمد حسين النخعي الآشتيانى
ص١٧٧