هيئتمديرهء آن را نيز استاندار ، رئيس بهدارى ، شهردار ، دادستان ، 3 نفر از معتمدين محل و 2 نفر پزشك بر طبق معرفى كانون پزشكان تشكيل مىدادند .
در اين زمينه فرد خيّرى به نام محمود محمودى 4 هكتار زمين با نيّت احداث آسايشگاه براى مراقبت و درمان بيماران مسلول به جمعيت اهدا نمود .
در حال حاضر ( سال 1373 ) جمعيّت حمايت از مسلولين استان گيلان به فعاليت ادامه مىدهد . گرچه هستهء اصلى مبارزه با سل با برنامههاى دولت در گيلان شكل گرفت ، ولى بايد اذعان كرد كه جمعيت مذكور در كنار مؤسسات دولتى ، حامى دلسوزى براى بيماران مسلول و خانوادهء آنان بوده است .
در زمينهء مبارزه با سل و حمايت از مسلولين نام دكتر سرور ايزدى و دكتر محمود يزدانى براى همه آشناست . زيرا با همت آنان گامهاى مثبتى در راه ريشه كردن بيمارى سل در گيلان برداشته شده است .
مركز مبارزه با سل
به دنبال تصويب قانون حمايت كارمندان و پيشگيرى بيمارى سل در سال 1333 مقدمات تأسيس مركز مبارزه با سل در رشت فراهم گرديد و در سال 1337 اين مركز با مشخصات زير ايجاد شد :
زيربنا 810 مترمربع .
هزينههاى انجامشدهء ساختمانهاى اصلى و فرعى 859 ، 063 ، 4 ريال .
جمع هزينههاى انجامشدهء ساختمانها و تجهيزات 532 ، 273 ، 5 ريال .
پرداختى وزارت بهدارى از وجوه زائرين 000 ، 690 ، 2 ريال .
پرداختى جمعيت مبارزه با سل رشت 522 ، 583 ، 2 ريال .
تجهيزات خريدارىشده توسط وزارت بهدارى 184 ، 700 ، 2 ريال .
جمع كل هزينههاى انجامشده و بودجه پرسنلى 541 ، 963 ، 20 ريال .
با آغاز كار مركز مبارزه با سل رشت ، تشخيص و درمان صحيح ، بيماريابى و نيز پىگيرى و نظارت و كنترل به مفهوم صحيح آن تحقق پيدا كرد . هرسال عده بيشترى از ساكنان گيلان زير پوشش مبارزه با سل قرار گرفتند و كمكم عرصهء شيوع بيمارى تنگتر گرديد و سالبهسال كمتر شد .
بر طبق آمار منتشره ، در سال 1369 مجموعا 608 ، 93 نفر عليه بيمارى سل در شهرستانهاى گيلان ، بدين شرح واكسينه شدند : آستارا 2187 نفر ، آستانه اشرفيه 5954 نفر ، بندر انزلى 5685 نفر ، تالش 058 ، 11 نفر ، رشت 716 ، 26 نفر ، رودبار 2611 نفر ، رودسر 7186 نفر ، صومعهسرا 8080 نفر ، فومن 7115 نفر ، لاهيجان 320 ، 11 نفر و لنگرود 5696 نفر .
آسايشگاه مسلولين رشت
اين آسايشگاه از محل اعتبار « طرح نگهدارى واحدهاى شبكه هماهنگ بهداشتى و درمانى » در سال 1346 در رشت تأسيس گرديد . مساحت كل زمين آسايشگاه حدود 000 ، 27 مترمربع و زيربناى ساختمانى آن 4000 مترمربع در 3 طبقه است . اين آسايشگاه در آغاز 100 تخت داشت ليكن در سال 1348 تعداد تختهاى آن به 150 رسيد . از مجموع تختها 130 تخت به بزرگسالان مرد و زن و 20 تخت نيز به كودكان مسلول اختصاص يافت . آمار كاركنان و مخارج آن در سال 1349 بدين قرار بود :
كل كاركنان آسايشگاه اعم از كادر پزشكى و غيرپزشكى 153 نفر . 8 پزشك ( شامل 5 پزشك عمومى و تخصصى ، 1 متخصص آزمايشگاه ، 1 متخصص
مركز ريوى بيمارستان رازى رشت در سال 1371
راديولوژى ، 1 دكتر داروساز ) . 49 پرستار و بهيار و ساير كاركنان پيراپزشكى ، 1 مهندس بهداشت . 95 تن كاركنان ادارى و مالى و غيره .
جمع كل مخارج آسايشگاه 000 ، 173 ، 24 ريال و بودجهء داروئى آن 000 ، 000 ، 3 ريال بود .
در جدول شمارهء 4 آمار آسايشگاه مسلولين رشت را در فاصلهء سالهاى 1346 تا 1349 مىتوان ديد . آسايشگاه مذكور تا سال 1356 با عنوان بيمارستان رازى به سازمان منطقهاى بهدارى استان گيلان تحويل گرديد .
سرانجام بعد از تشكيل دانشگاه علوم پزشكى گيلان به امر آموزش پزشكى اختصاص يافت و به اين دانشگاه واگذار گرديد .
بر طبق آمارهاى موجود ، در سال 1337 تعداد موارد بيمارى سل ديدهشده در استان گيلان 1405 نفر بوده است . بر اين اساس به ازاى هر 000 ، 100 نفر جمعيت گيلان در آن تاريخ 80 نفر بيمار مبتلا به سل وجود داشته است و به عبارت ديگر از هر 1200 نفر گيلانى يك نفر از بيمارى سل رنج مىبرده است .
تعداد مبتلايان به بيمارى سل در طول مدتى نزديك به 30 سال كاهش قابل ملاحظهاى يافته است ، يعنى تعداد آن از 1405 مورد در سال 1337 به 218 مورد در سال 1369 تنزل پيدا كرده و درجهء بروز اين بيمارى از 80 در 000 ، 100 جمعيت به 8 / 9 در 000 ، 100 جمعيت رسيده است .
بر اساس اين آمار ، شهرستانهاى آستانهء اشرفيه ، صومعهسرا ، لنگرود و فومن در مقايسه با ديگر شهرستانهاى استان گيلان داراى درجهء بروز بيشترى بودهاند . در اينجا جدول شمارهء 5 را كه مؤيد فراوانى بيمارى سل ريوى در شهرستانهاى اين استان است ارائه مىدهيم .
براى اينكه مرتبه درجهء بروز بيمارى سل گيلان در ميان استانهاى كشور نشان داده شود ، موارد بيمارى سل ديدهشده در آزمايشگاههاى كشور طى جدول شمارهء 6 ارائه مىشود .
از بررسى اين آمار نتيجه گرفته مىشود كه درجهء بروز بيمارى سل در استان گيلان از درجه بروز سل كل كشور خيلى كمتر بوده و بين استانهاى كشور در رديف پانزدهم قرار گرفته است . به عبارت ديگر درجهء بروز اين