عكس 10 - مراسم عروسى .
دخترمان « پيشايجين » آمده است و در صورت موافقت ، زن خانه همان روز غذائى تهيه مىديد و كسى را سراغ پسر مىفرستاد و او را براى ناهار دعوت مىكرد . دختر اگر گوشه چشمى به پسر داشت با بيرون رفتن از خانه موافقت خود را اعلام مىكرد . « 10 »
پس از مرحلهء انتخاب و تأييد ، خواستگارى بهطور رسمى انجام مىشود .
خواستگارى را در گيلان « زنخواهى » مىنامند . در برخى نقاط اصطلاحات ديگرى هم براى آن بهكار مىبرند ، مانند « ايلچى » در نومندان تالش و « قاصد » در ديلمان . در مجلس خواستگارى معمولا بزرگتران و ريشسفيدان شركت دارند . تعيين مقدار شيربها و مهريه ، قرار مجلس عقد و تهيه صورت لوازم آن و ساير قرارهاى مربوط به انجام مراسم ، در همين مجلس مطرح و دربارهء آن تصميمگيرى مىشود . در بعضى نقاط خواستگارى در دو مرحله انجام مىگيرد .
در مرحله اول زنان براى نظرخواهى مىروند و در صورت توافق خواستگارى رسمى انجام مىشود .
عقدكنان :
مجلس عقد در خانهء عروس برگزار مىشود . لوازم مجلس عقد را معمولا در خوانچه مىچينند و به خانهء عروس مىفرستند . در روستاهاى كوهستانى ديلمان آنچه را كه براى عقد خريد كردهاند ، بار چند قاطر مىكنند و قاطرها را زنگ مىبندند و با ساز و نقاره همراه مىكنند . كفش و لباس عروس ، آئينه و چراغ ، كلهقند و شيرينى ، عسل و نبات و برنج و روغن و غيره و نيز قرآن مجيد ، از جمله لوازمى است كه براى مجلس عقد فرستاده مىشود .
روز عقد بايد حتما يك روز خوب باشد ، وقت آن را قبلا تعيين مىكنند .
علاوه بر آن رواها و نارواهاى بسيار براى لحظهء عقد رعايت مىشود . سفره عقد را بايد زنى خوشبخت بچيند ، گره زدن پارچه و نخ ، بستن چاقو و كارهايى نظير آن ، در لحظهاى كه خطبهء عقد خوانده مىشود ، ممكن است پيامدهاى ناخوشايندى داشته باشد . بنابراين با دقت حضور افراد را در مجلس عقد مراقبت مىكنند . بخصوص اگر زمينههاى اختلافى هم وجود داشته باشد .
عروس هم فورا بله نمىگويد . معمولا زنان حاضر در مجلس به جاى او به عاقد جواب مىدهند كه عروس رفته درو ، رفته صحرا ، رفته گل بچيند و پاسخهائى نظير اينها ، پس از سه يا پنج بار ، بله مىگويد و صدايش در هلهله و كفزدنها
هامش
( 10 ) و ( 11 ) . اشعار حناسرى و رسم « ايجين زدن » در گورى محلهء ليشك ، كه در صفحات بعد آمده ، از يادداشتهاى آقاى محمد بشرا نقل شده است .