توسكاى ييلاقى
شمشاد
توت
دليل ارزش فوق العاده چوب آن و نيز حاصلخيزى خاك بسترش طى ساليان دراز مورد تجاوز و تخريب قرار گرفته است . تا حدود سالهاى 1320 ، چوب آن به اروپا و روسيه صادر مىشد و همين امر يكى از دلايل عمده نابودى جنگلهاى ارزشمند شمشاد در كشور بوده است .
جامعه زربين :
زربين « 59 » گونهاى است سوزنىبرگ ( رزيندار ) از خانواده سروها « 60 » كه در مقاطع خاصى از حوزهء درياى مازندران ( غربى - شرقى ) روى خاكهاى فرسايشيافته كمعمق و كمحاصل مارنى آهكى و در گيلان در دره منجيل و رودبار انتشار دارد . از آنجا كه هميشه سبز است ( سوزنىبرگان خزان نمىكنند ) چهرهاى متفاوت با ساير گونهها و جوامع جنگلى شمال دارد . ميزان نياز آن به آب خيلى كمتر از ساير گونههاست و با حدود 500 ميليمتر بارش سالانه به خوبى رشدونمو مىكند . رشدى كند و عمرى طولانى ( ديرزيستى طولانى ) دارد . چوب آن به علت دارا بودن صمغ ، معطر است ( به همين دليل كمتر مورد حمله حشرات چوبخوار قرار مىگيرد ) و در قفسهسازى و نجارى و تهيه تير تلگراف مصرف دارد . گونه عمدهاى كه به صورت همراه در جنگل زربين ديده مىشود درخت زيتون « 61 » است و در مناطق وسيعى در شمال از رودبار تا بهشهر ، گرگان و راميان جنگلهاى طبيعى ( زيتون تلخ ) « 62 » آن ديده مىشود . « 63 »
لازم به يادآورى است كه علاوه بر انواع درختان نامبرده در بالا كه در واقع عناصر اصلى و گونههاى غالب جوامع جنگلى گيلان و ساير نواحى شمال ايران را تشكيل مىدهند گونههاى ديگرى نيز نظير نمدار ، « 64 » زبانگنجشك ، بارانك ، گردو ، سفيدمازو ، « 65 » آلوكك ، « 66 » مايمرز ، « 67 » كرمازو ، « 68 » آلوچه ، « 69 » وليك ، « 70 » توت ، « 71 » الاسبى ، « 72 » سياهتلو ، « 73 » گالشانگور ، « 74 » جل و غيره در جنگلهاى گيلان ( و شمال كشور ) وجود دارند .
تيپهاى جنگلى در مناطق مختلف گيلان :
بر اثر دخل و تصرفهائى كه طىّ نيم قرن اخير در جنگلهاى گيلان صورت گرفته است تغييرات زيادى در مساحت و بافت و احيانا تيپهاى تشكيلدهندهء جنگلها به وجود آمده است . بر اساس تحقيقات پژوهشگران و مطالبى كه در نشريات معتبر انتشار يافته در گذشتهء نهچندان دور قسمت مهمّى از عرصه استان ، مخصوصا مناطق مركزى و
هامش
( 59 ) .Curressus Sempirvirens Var Horizontalis .( 60 ) .Cupressaceae .( 61 ) .Olea europea .( 62 ) .Melia azadrach .( 63 ) . از نظر اطلاع خوانندگان علاقمند يادآورى مىشود كه زيتون گونه شاخص اقليم مديترانهاى است و بخش وسيعى از كشور ما هم در شمال ، غرب و جنوب تحت حاكميت اين اقليم مىباشد . بقاياى پراكنده و تخريبيافته جنگلهاى زيتون امروز در استانهاى كرمان ، هرمزگان ، فارس ، خوزستان و لرستان به چشم مىخورند .
( 64 ) .Tilia rubra .( 65 ) .Quercus iberica .( 66 ) .Prunus avium .( 67 ) .Juniperus abina .( 68 ) .Quercus atropatana .( 69 ) .Prunus caspica .( 70 ) .Crataegus .( 71 ) .Morus alba .( 72 ) .Evonimus latifolia .( 73 ) .Paliurus spina - christi .( 74 ) .Ribes grosullaria .