هيتو تندوتيز بده خو آتشه * لاب بزه به سيم آخر خودشه
اى چى بختى بو خدايا ، مه بداى ؟ * اى چىجور زيندگه آخر ، مه هداى ؟
ايته مرداكم دانم بىچنگ و موشت * نه مىآبه ، نه مىنونه ، نه مىپوشت
اونه ديل خوشه ، كه او اداره چى * گونه كارمندى ، خيال كونى هچى ؟
ته كى هرگيز « حاجى گول » كورى نداى * اى لوغاز خونن تى امرا ده نماى
شاربانو گب زنه جى ، سيرا نبو * بيچاره هيطورى گود ، هاگو واگو
« حاجى گول » هچى امئنه پُز دنه * گورشه هيزارتومونى مه زنه
شاربانو كوتا امهنه شى نبو * خيلى گب حله اونه سينه دبو
« حاجى گول » هرچى خوشه جادانه ، جا * زيندگونه گودنم ، را دانه ، را
صد تومن پول الونى دنه تى جوف * ايسه تو هى بگو : پورگويى موقوف
امه ابرو حاجى گول در خطره * مردهشور ، اى زيندگونى ببره
حاجى گول ، مردى بوتن ، زنى بوتن * زن وزاكه راضى داشتنى بوتن
*
يك دفه اينه كى ، دروازه وابو * اونه مرداى ، حاجى گول پيدا بوبو
اونه دس پوره اثاث ، گاز خاله و از * نيه مثل اينكه بىبند و براز
سر و وض چاگوده ، اطّو بكشه * كازرونى كت و شلوار بپوشه
تر و تازه عطر و اودكلن بزه * گول مريم خوشه سينه سر ، فزه
*
شاربانو خشكازه تا اونه بده * ديله من بوته ، خدايا ! او ده كه ؟
حاجى گول و ايجوره كيا بيا ؟ * حاجى گول و ايجوره كفش و كلا ؟
حاجى گول او حاجى گول نئى بيدنى * يدفا ، ترقّى بوده اوينى ؟
* چوشمونه ترس و نبه جى واگوده * پيشاپيش حاجى گوله نيگابوده
خبرى نئى بده از حاجى خو وَر * چاله جام ، گليم كته بىدرد سر
ساعته تا اونه چوشمون فكته * اونه دوزارى هوسا تا بكته
بوته پس اوشونه خوبدم همه ؟ * حاجى گول حاله اداره جى نمه ؟
برگردان به فارسى حاجى گل
شهربانو هنگام نماز ظهر و وقت اذان . . . * دست برداشت از كار ، نفسنفسزنان
از روى چهارپايه چوبى برخاست * لباسها را « كُر » نزده پاى چاه انداخت
او كه از صبح شستشو مىكرد * مىخواست ديگر خودش را بالا برساند
هنهنكنان ، افتان و خيزان * رساند خودش را گوشهء ايوان
اما ديد ديگر پايش راه نمىرود * همانجا به ناچار سر پايش نشست !
به محض اينكه آتش خودش را تندوتيز ديد * يكسره خودش را به سيم آخر زد
اين چه بختى بود خدايا كه به من دادى * اين چهجور زندگى است آخر كه به من دادى
يك شوهر هم دارم بىعرضه ، پخمه ! * نه آب من ، نه نان من و نه پشت و پشتيبان من است
دلش خوش است كه ادارهچى است * مىگويد كارمندى خيال مىكنى دست كم گرفته مىشود
ترا كه هرگز « حاجى گول » كسرى نداد * اين گونه لغزخوانى با تو ديگر نمىآيد !
*
شهربانو از صحبت كردن سير نمىشد * بيچاره همينطورى بگومگو مىكرد
حاجى گول بيخودى اين ميانه پُز مىدهد و قيافه مىگيرد * آروغ هزارتومانى مىزند و وانمود مىكند كه مرفّه است
*
شهربانو كوتاهآمدنى نبود * خيلى حرف حالا حالا در سينهاش براى گفتن داشت
حاجى گول ! هرچيزى براى خودش جا دارد ، جا . . . * زندگى كردن هم ، راه دارد ، راه
صد تومان پول الآن در جيب تو نيست