نسخهها 2 / 924 ( 2 نسخه ) ؛ اعلام 2 / 1293 ؛ طبقات 12 / 415 - 418 .
دانشگاه 3 / 569 ، ش 352 نوشته 1069 ؛ نشريه 2 / 69 نسخهء اصغر مهدوى نوشتهء ذيحجهء 1070 ق .
تقديس البارى ،
ناشناخته ، پيش از 1307 ق كه تاريخ نسخه است ، نثر آميخته به نظم ، در عدل الهى .
گلپايگانى ، نامگو 1 / 187 ش 167 / 34 .
تقريب المرام
فى ترجمه تهذيب الكلام . از فخر الدين احمد فرزند محمّد رودبارى ، ترجمه كنندهء « كنز الهداية » 5 / 3908 و عرفان الخيول ، همانجا 3875 به سال 1253 ق .
اعلام 2 / 1755 ؛ فهرستواره 5 / 4035 رودبارى ، نمايه .
گلپايگانى ، نامگو 1 / 188 ش 72 / 1 « تقريب المرام فى ترجمه تهذيب الكلام » .
تقريرات .
گويا از محمد رحيم ( عبد الرحيم ) اصفهانى ، نگارندهء كحل الجواهر فى كيفية علم الامام ، پيش از 1247 ق كه تاريخ مجموعهاى است دربرگيرندهء اين دو كتاب در كلام و اصول .
آغاز : در ذكر شمهاى از احوال نفس بدانكه نشأت انسان در دو چيز فراهم آمده است : يكى گوهر نفس . . . ديگرى گوهر بدن .
نسخهها 2 / 925 « تقريرات » ( 1 نسخه ) .
دانشگاه 14 / 3647 ش ( 1 ) 4703 سپس « كحل الجواهر » محمد رحيم اصفهانى . نام نگارنده در فهرست محمد رحيم و در آغاز عبد الرحيم ( 1 ) آمده است .
تقريرات .
از حاج محمد كريم خان كرمانى ( 1225 - 1288 ق / 1810 - 1871 م ) فرزند ابراهيم .
نسخههايى از آن در دست است ، با تاريخهايى و موضوعهاى جداگانه .
1 - گردآورى حاج محمد جواد اصفهانى دربرگيرندهء درسهايى كه آغاز مىشود با سلخ شوال 1277 ق . آغاز : درسها سنهء 1277 كه در سنگر فرمودهاند . . . به جهت تيمن خواستم تاكيدى در اين كنم كه خداوند عالم . . .
مجلس 17 / 44 ش 5585 به خامهء گردآورنده .
2 - در كلام و مواعظ ، كه از تاريخ 19 ج 1 / 1299 آغاز شده ، و محمود فرزند غلامعلى اصفهانى در 27 رمضان 1300 ق آن را مقابله كرده است .
آغاز : بسم الله و لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم . . . قال اعلى الله مقام الحمد لله المجيب بذاته . . . به قاعدة براعت استهلال به جهت اينكه منظور در اين كتاب .
يزد ، شيروانى 2 / 722 ش 866 .
التقرير الاسلم فى توضيح المسلم .
متن « مسلم الاثبات » از محب الله فرزند عبد الشكور ( د 1119 ق / 8 - 1707 م ) در اصول فقه حنفى و شافعى ، در 1 « مقدمه » و چند « مقاله » و 1 « خاتمه » [ مشترك ] .
گزارش از محمد شريف مصطفىآبادى ، پيشاور 1912 م كه تاريخ چاپ است .
چاپ : بنارس ، 1912 .
آغاز : الحمد لله الذى نزل الايات ، و ارسل البينات . . . اما بعد ، فيقول الشكور عجب الله بن عبد الشكور .