در رد مسيحيان / در تأييد نبشتهء ديگرش به نام « برهان المسلمين » ( هف ) در 2 مجلد نگاشته و چاپ شده است .
آغاز : حمد بىحد و نهايت و شكر بىعد و غايت حضرت آن خدايى .
نسخهها 2 / 924 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 4 / 210 ش 1045 « تعجيز . . . » ؛ اعلام 2 / 1141 ؛ مشار 1 / 1367 « تعجيز » چ تهران ، سنگى ؛ مجلسى ، كتابشناسى 326 « تعليم الصبيان » در ميان كتابهاى منسوب به او .
ملك 2 / 155 ش 953 دستنوشتهء نگارنده .
تعداد كباير
- كباير .
تعليم الصبيان :
اعتقادات . از سركار زين العابدين خان ( كرمانى 1276 - 1360 ق ) ( دانش پژوه ) پيش از 1316 ق كه تاريخ نسخه است .
نسخهها 2 / 924 .
نشريه 4 / 408 نسخه يزد ، جامع كبير ، نوشته سيد اسد على كرايى ، صفر 1216 ق .
تعليم الصبيان .
ناشناسى ، پيش از 1216 ق كه تاريخ يكى از 3 نسخه ( موزهء نوشاهى ) مىباشد . آن نسخه از آن محمد باقر مجلسى ( د 1110 ق / 1698 م ) دانسته شده است .
در 14 « تعليم » براى آموزش كودكان در عقايد شيعى بروش اگر ترا پرسند بگو : اگر ترا پرسند كه تو امت كدام پيغمبرى ؟ بگو امت محمد قايم پيغمبران . . .
آغاز : حمد بىغايت ثابت ذات ارحم الراحمين ، كه فضل و كرم خود را نسبت به بندگان به ارسالى پيغمبران .
مشترك 2 / 1066 ( 3 نسخه ) ؛ نسخهها 2 / 924 « تعليم الصبيان » كرمانى ؛ اعلام 3 / 1966 مجلسى ؛ طبقات 11 / 101 ؛ ريحانه 5 / 191 نمايهء كارهايش در 45 بند ؛ مجلسى ، كتابشناسى 326 در ميان كارهاى منسوب به او .
نوشاهى ، موزه 169 نوشتهء محمد عون على فرزند نواب فياض على خان ، 22 ع 2 / 1254 ق كه از مجلسى دانسته شده است .
تفاحة العارفين و تحفة الطالبين :
تفاحهء نصيريه . از ميرزا محمد على فرزند ميرزا حسن مشهور به نصير الاسلام در 21 ذيقعدهء 1354 ق به انجام رسانده است .
در عقايد ، مواعظ و اخبار و آداب شعر و تفسير .
آغاز : الحمد لله الذى خلق الاشياء مختلف الاشكال . . . و بعد ، اين وجيزهاى است در مطالب متفرقه .
فاضل ، گوهرشاد 3 / 1595 ش 1151 .
تقدّم و تأخر در وجود و ظهور .
از محمد بن باقر بن محمد جعفر همدانى شيخى ( د 1319 ق ) - پرسش و پاسخ . محمد باقر همدانى .
تقديس الانبيا و تمجيد الاوصيا .
از عبد الحسيب فاطمى علوى عاملى اصفهانى ، ( د 1121 ق ) فرزند احمد فرزند زين العابدين ( - مناهج الشارعين ، بخش فلسفهء عملى ) .
در عصمت امامان با دليلهاى عقلى و نقلى در 1 « فاتحه » و چند « تقديس » و هر تقديس در چند « تمجيد » و در پايان « خاتمه » اى .
آغاز : . . . سر هر نامه است نام خدا . . . شكر بى قياس و سپاس با اساس ذاتى را سزد .