ديهها نيز كمجمعيت است كه در سنوات اخير جمعيت آنها كمتر هم شده است . بپردازيم به نام ديهمان .
واژهشناسى :
واژهء وازهبز از سه جزء « وا + زه + بز » تركيب شده است . جزء نخستين « وا » همان مقلوب « آو » است و « زه » به معناى آب تراويده از زمين است و تا اينجاى واژه به معناى آب تراويده از زمين است - قنات زهاب - و جزء آخر « بز » همان حيوان پربركتى است كه آن را خردهمالك گاو خواندهاند و ناميدن ديهها و آباديها به نام حيوانات سابقهء بسيار دارد و سخت رايج است چنان كه اشترگان ، اسفرجان و اسفران از اسب و بزنين « 1 » از « بز » و در اينجا نيز قنات خوشآب زهاب را به « بز » منسوب داشتهاند . استفاده از « زه » آسانتر از قناتهاى طويل و عميق است . اين است كه همهجا با قرار دادن « زه » در نامواژه به اين مسأله اشاره مىشود .
وازيچه
V zic ? e ( h )
وازيچه ديهى از دهستان ماربين شهرستان اصفهان است . زايندهرود از جنوب آن مىگذرد و شاهراه اصفهان - نجفآباد از شمال آن . نام اين ديه در فهرست مركز آمار ايران نيامده است ولى در فرهنگ جغرافيايى اصفهان براى آن عنوانى قرار داده و جمعيت آن را در سرشمارى 1355 به صورت خانوار 140 خانوار قيد كردهاند ؛ « 2 » يعنى حدود كمتر از 700 نفر . در حال حاضر دايما كشت و كار و شكوفايى اقتصاد دهستان ماربين اصفهان با همهء خصوصيات طبيعى و تخصص ساكنان آن در تربيت درخت و امور كشاورزى بهتر و بيشتر مىشود . قرب جوار ناحيه از يكسو به شهرك سده سابق و از سوى ديگر به نجفآباد و اصفهان و سهولت حمل و نقل ، زندگانى را در ناحيت ماربين آسان مىسازد . از ديرباز اين ناحيه مركز حضارت و تمدن ايران بوده است و در تاريخ اصفهان هرچه بالا رويم ذكرى از آن مىبينيم . سابقا از ماربين به عنوان شهر ماربين ياد مىكردند « 3 » ولى امروز دهستانى است با ديههاى بزرگ و
هامش
( 1 ) - ن . ك . به : اين عناوين در همين فرهنگ .
( 2 ) - ن . ك . به : نشريهء م . آ . ا . شمارهء 289 .
( 3 ) - ن . ك . به : حافظ ابو نعيم ، مقدمهء كتاب « ذكر اخبار اصفهان » ، ترجمهء نگارنده مندرج در فصلنامهء زندهرود ، شمارهء 12 و 13 .