همه نشانهاى آشكار سوابق اين تمدن مىباشد و چون در اينباره به تفصيل گفتوگوها به عمل آمده است « 1 » در اينجا مىپردازيم به نام فاخر واژه .
واژهشناسى :
نيهچو از دو جزء « نيه + چو » تركيب شده است . جزء اول « نيه » يك واژهء بسيار قديمى است كه در ديههاى نىنى و نيه و ازنا و ازناوله و بسيارى ديگر از اين نامها داريم « 2 » و همانگونه كه ذيل آن نامواژهها توضيح داده شده است به معناى آب است و از ريشهء « نا » به همين معنا مشتق شده است و به اين صورتهاى مختلف كه ذكر شد و حتى به صورت « ن » مكسور ( نسا و نساره ) و غيره در مىآيد در اينجا « نيه » صورت كاملترى دارد و به همان معناى آب مطلق است . جزء دوم آن « چو » علامت تصغير است و در گويش اردستانى « چى » فارسى « چو » گفته مىشود . به عنوان مثال « داتىچو » يعنى « دخترچى » و به همچنين . بايد اين توجه را هم داشت كه در بعضى فهرستها اين واژه را نيهجو نوشتهاند ولى در فهرستهاى اصح همان « چو » است يعنى آب كوچك يا آبادانى كوچك .
هامش
( 1 ) - ن . ك . به : عنوان زواره در همين فرهنگ .
( 2 ) - ن . ك . به : اين عناوين در همين فرهنگ .