واژهشناسى :
اين نامواژه از اجزاى « گو + در + ان » تركيب شده است . جزء اول « گو » همان واژهء كهن اوستايى است كه بىاستثنا در تمام روستاها به جاى « گاو » ، « گو » گفته مىشود و چون قدمت « گو » از « گاو » بيشتر است به همين صورت هم در نامواژهها مىآيد و در اطراف كشور ديهها و امكنهء بسيارى بدان نامبردار مىباشد مثل گوگرد ( خوى ) ، گوكد ( گلپايگان ) ، گوگر ( اردبيل ) ، گوكه ( اردبيل ) . بههرصورت نامبردار ساختن محل با واژهء گو - گاو شيوهء مطلوبى بوده است و بسيار پسنديده و رايج در نزد آرياييان كهن كه به حكم حرمت گاو با علاقه اين واژه را بر زيستگاهها مىنهادهاند . اما جزء دوم « در » اينجا به معناى « باب » عربى نيست . هنوز هم در زبان فارسى « در » به معناى نسبت به كار مىرود ، چنان كه گويى از در نصيحت با وى سخن گفت و يا از اين در و از آن در هرچه توانستم گفتم و در اين موارد و موارد بسيار ديگر به معناى نسبت و رجوع است چنان كه گويى « گودر » به معناى منسوب به « گاو » است يعنى جايى كه مثلا گاو بسيار دارد و « ان » جزء آخر آن علامت كثرت و نسبت است باز هم به همان معنا .
گور
- قرون
گوكان
Guk n
گوكان ( بالا و پايين ) دو ديه در دهستان پشتكوه موگويى از شهرستان فريدن است . گوكان بالا 24 و گوكان پايين 84 نفر در سال 1345 ( سال آمارى ما ) جمعيت داشته است . « 1 » دربارهء جامعهشناسى فريدن و همچنين دهستان پشتكوه مكرر گفتوگو كردهايم و اينك نيز تذكر مىدهيم در اين نواحى اثر تاريخى وجود ندارد و علت آن بيشتر شايد كثرت بارندگى و سستى خاك است عمارات را همه از خشت خام برمىآوردند و در مقابل بارندگى بسيار بىثبات است ، به همين سبب جز حمام و مسجدى ساختمان آجرى ديگرى ديده نمىشود . اخيرا كه شهرگرايى به آنجا رخنه كرده ديوارهاى آجرى و درهاى آهنى دارد شيوع پيدا مىكند و علت آن بر خلاف روزگاران پيشين سهولت ارتباط و ارزان بودن حملونقل و سوخت ( نفت ) است و در سوابق ايام به علت نبود آن همهء مردم ناچار
هامش
( 1 ) - ن . ك . به : نشريهء 289 م . آ . ا . ص 59 .