( « كاف » مكسور ) تخفيف يافتهء « كى » است ، چنان كه در بالا گذشت و جزء دوم آن « او » به معنى آب است كه مىدانيم در اوستايى به همين معنى بوده است و الان نيز مورد استعمال است و جزء سوم « ج » حرف وقايه است . چنان كه در كجان ذكر شد و « ان » يعنى جزء آخر علامت كثرت و نسبت است . بنابراين روى هم مىشود « كه + اوگان » يعنى منسوب به كى و آب يا كهريز آب . جايى كه آب آن از كاهريز است . كوجان الآن هم « كى » خيلى بزرگى دارد و اسم آن با معنى تطبيق مىيابد . به صورت فعلى اگر بنويسيم مىشود « كهاوگان » يا « كهاوجان » و صورت جديدتر آن « كهآبان » است . اگر حرف « ج » معادل « گ » آورده نشود صورت « ك + او + ان » داراى تتابع حروف مصوت است كه تلفظ آن سخت است و حرف وقايه براى نجات از اين صعوبت است .
كوجه
Kowje ( h )
اين واژه نام ديهى است با جمعيتى برابر 50 نفر ( در سال 1345 ) كه در دهستان جوشقان قرار دارد . نظر به اختصارى كه شيوهء ماست بايد به كوتاهى بپردازيم و از اين جهت براى جامعهشناسى و جغرافيايى جوشقان و اين محل توضيحات و تفصيلاتى نمىآوريم « 1 » و مىپردازيم به نام آن .
واژهشناسى :
اين نام را كوجه ثبت كردهاند و مىتواند « كوچه » هم باشد چونكه حرف « ج » ، « چ » به هم تبديل مىشود . كوچه مركب از سه جزء است : « ك + و ( تلفظ مىشود :
( Ow )
+ چه يا جه » . جزء اول « ك » همان تخفيفيافتهء « كه » است به معناى قنات مخصوصا آنكه سرباز باشد و جزء دوم « آو » كه در نگارش فارسى به صورت « واو » نوشته مىشود و « او » تلفظ مىشود ، همان آب است و تا اينجا واژه به معناى « كه آب » است و اما « چه » حرف تصغير است كه در عينحال نسبت هم در آن نهفته است . وجه ديگر اينكه كوجه را با مبدل دانستن حرف « ج » از « چ » پارسى يعنى كوچه مخفف كوى يعنى گذرگاه بشماريم و ظاهرا همان وجه اول ارجح باشد .
هامش
( 1 ) - ن . ك . به : عنوان جوشقان و ساير ديههاى آن در همين فرهنگ .