پرش به محتوای اصلی

فارسنامه ابن بلخى ( فارسى ) — صفحه 49

پدیدآورندگان:

ص۴۹
ميمون گذارد و بر لفظ و قلم عالى ، رود به توفيق و سداد [ 1 ] ، مقرون باشد و به صدق و صواب موصول [ 2 ] ، بر او « 1 » - ايزد عزّ اسمه - اين كرامت پاينده داراد و زيادت گراناد و تا جهان باشد ، جهان و جهانيان را از سايه و ورج [ 3 ] اين دولت قاهره ، خالى مگرداناد و چشم بندگان و نيك خواهان ، بدين روزگار فرخنده ، روشن داراد - بمنّه -
شرح
[ 1 ] . سداد : راستى و درستى . [ 2 ] . موصول : پيوسته ، متصل شده . [ 3 ] . ورج : قدر و مرتبه و شأن و شوكت : « تا ايشان را به فرّ الهى بياراست و به ورج پادشاهى مزين گردانيد . » ( ص 45 فرائد السلوك ) « . . . به ملوك عادل ورج داد . . . » ( همانجا : دكتر وصال ، دكتر افراسيابى . ) .
پاورقی
( 1 ) .bp: بر .