مىشود . مسلمانان اين قبر را مشهد مادر سليمان مىنامند . از اينجا رودخانهء پلوار به درهء اصطخر وارد شده از آنجا به شهر اصطخر مىرسد و به جلگهء مرودشت مىافتد و بالاخره ، اندك مسافتى بالاى سد عظيم بند امير به رودخانهء كر مىريزد .
سرچشمهء رود كر در ناحيهء كروان به مسافت كمى در جنوب اوجان است و از سر چشمهء رود پلوار چندان دور نيست ، اما در آغاز جريان در جهت مقابل جريان رود پلوار روان مىشود . رودخانهء كر به سمت شمال باخترى جارى مىشود و دور بزرگى زده از زير پل شهريار ، كه سر راه تابستانى شيراز به اصفهان در ناحيهء ارد است ، عبور مىكند ، سپس به سمت جنوب متوجه گرديده از حوالى دو دهكدهء كورد و كلار مىگذرد آنگاه به سمت جنوب خاورى مىرود و در اينجا نهرى از شعب بوان به آن مىپيوندد و به ترتيب از دو ناحيهء رامجرد و كامفيروز مىگذرد و هنگام عبور از جلگهء مرودشت از سمت چپ ، رودخانهء پلوار به آن ملحق مىشود سپس نواحى كربال پايين را سيراب نموده پس از گذشتن از حوالى دهكدهء بزرگ خرمه ميان ناحيهء جفوز در جنوب و ناحيهء كاسكان در ساحل چپ درياچهء بختگان به آن درياچه مىريزد .
صاحب فارسنامه و جغرافى نويسان ديگر ايرانى گويند رود كر در قسمت عليا موسوم است به رود عاصى ، زيرا اگر چه بندى كه جلوى آن بسته شده از آزادى او جلوگيرى كرده ولى آب آن از سيراب ساختن اراضى عاصى است و سودى از آن عايد نمىشود . اولين بند رود كر به بند رامجرد موسوم و سدى قديمى بود و چون خرابى به آن راه يافته بود به امر فخر الدوله اتابك چاولى در آغاز قرن ششم مرمت گرديد و آن را به نام وى فخرستان ناميدند و تا زمان حافظ ابرو هم به همين نام خوانده مىشد . بند مهم رودخانه كه زير ملتقاى رود پلوار به رود كر و مشهور به بند امير يا بند عضدى است يك قسمت آن معروف است به بند « فنا خسروخره » به نام عضدو الدولهء ديلمى كه آن بند را براى مشروب ساختن كربال عليا ساخت و به قول مقدسى كه در زمان ساختن آن سد مىزيست آن بند از عجايب فارس بوده است . وى گويد عضد الدوله ديوار عظيمى كه شالودهاش از سرب است جلو آب
فارسنامه ابن بلخى ( فارسى ) — صفحة 437
مساهمون: منصور رستگار فسايى
ص٤٣٧