مقدّمه نيكلسون بر فارسنامه ابن بلخى ترجمه دكتر منوچهر اميرى
فارسنامه ابن بلخى را نخستين بار ، آقاى جى . لسترنج به شرق شناسان اروپا ، شناساند كه در 1912 ترجمهاى از بخش جغرافيايى اين كتاب را در مجلّه جمعيت سلطنتى آسيايى [ 1 ] منتشر ساخت . [ 2 ] در همان سال وى نابينا گشت و از اين رو نتوانست چاپ آن را كه قبلا طرح ريزى كرده بود به پايان رساند و اگر چنين مصيبتى به وى روى ننموده بود ، كتاب ، تنها به نام او انتشار مىيافت . با اين همه ، نه همان آغاز كار كه فراهم آوردن قسمت مهمّى از آن ( چنان كه پس از اين شرح داده شد ) مديون وى و البته بيشترين مزيّتى كه دارد از آن اوست ، زيرا من آگاهى خاصّى از جغرافياى اسلامى ندارم و حال آن كه آقاى لسترنج متخصّص بسيار مبرّزى در اين رشته است .
شرح
[ 1 ] .Journal of the Royal Asiatic Society .[ 2 ] . توصيف ايالت فارس در ايران در آغاز سده دوازدهم ميلادى ، ترجمه از نسخه خطى ابن بلخى محفوظ در بريتيش ميوزيوم ( موزه بريتانيا ) [ : يا عنوان اصلى و مشخصات كتاب شناسى ذيل - 2 . ]description of the provine of Fars , in persia at the beginning of the twelfth century A . D . , translafed from the Ms . of Ibn - al - Balkhi in the British Museum ( JRAS . 1912 , pp . l - - 30 , 311 - 339 - 865 - 889 ) Asiatic society Monographs , volxIV .