كار داورى را عهدهدار مىشوند كه حق را به پا مىدارند و در نتيجه اين دو ، حكومت استوار خواهد بود .
فاصلهء ميان خراسان و چين
اما خراسان و شهرهاى همجوار آن در مرز مملكت چين ، ميان خراسان تا سرزمين صغد « 1 » ( سغديان ) دو ماه راه فاصله است ، سر تا سر اين مسير را بيابانهاى بىآب و علف و غير قابل عبور و شنزارهاى به هم پيوسته تشكيل مىدهد كه آب و كوه ( يا درّه ) ندارند و هيچ آبادانى نزديك به آنها نيست و همين امر سبب شده است كه مردم خراسان نتوانند به آن سرزمين حمله برند . در بخش غربى چين سرزمينى است معروف به ( مذو ) « 2 » در حدود تبّت « 3 » كه در ميان مردم آن دائما جنگ برقرار است .
تهيهء مشك تبّتى
كسى را كه به چين آمده بود ، ديديم كه نقل مىكرد : شخصى را ديده كه از سمرقند « 4 » به چين آمده بود و خيكى از مشك بر پشت داشت . او پياده از سمرقند راه افتاده و شهر به شهر آمده تا به خانفوا رسيده بود كه محل اجتماع بازرگانانى است كه از بندر سيراف مىآمدند . سرزمينى كه آهوان مشك در آن زندگى مىكنند و در كنار تبّت قرار دارد ، و در واقع ( با تبت و چين ) يك سرزمين واحدند و با هم فرقى ندارند . چينيان آهوان ( مشك ) نزديك به خود را مىگيرند
هامش
( 1 ) .Sogd ( Sogdiane . )سرزمين سمرقند و بخارا را گويند .
( 2 ) .Madu( مادو ) .
( 3 ) .Tibet.
( 4 ) .SamarKande.