ذكر لشكر كشيدن امير زاده رستم به جانب شيراز
در آن ايّام كه امير زاده پير محمّد لشكر به اصفهان برد ، امير زاده مرضى داشت و به جنگ بيرون نيامد ، امّا شهر را محافظت نمودند . لشكر امير زاده پير محمّد در حوالى اصفهان خرابى بسيار كرده به فارس مراجعت نمودند . در اين وقت كه امير زاده اسكندر از بند خلاص يافته به اصفهان رسيد ، امير زاده رستم خوشتر شده بود و لشكر خود جمع گردانيده « 1 » به مكافات خرابى كه در اصفهان كرده بودند متوجّه فارس شد . چون امير زاده پير محمّد از توجّه ايشان واقف شد ، لشكرهاى خود را مرتّب گردانيده سواحل رود گلنار « 2 » را مستحكم ساخت و امير تيمور خواجه را با جماعتى از امراء در تنگ فاروق قراول نشاند . « 3 » تيمور خواجه از آنجا گذشته تا به موضع كمهر « 4 » برفت . چون لشكر به اصفهان برسيدند ، قراولان جنگ كردند . چند سوار امير تيمور خواجه را فرود آوردند و همه را تا در تنگ بدوانيدند . باقى قراولان شيراز بدين جنگ بازگشتند و به اردوى امير زاده پير محمّد ملحق شدند . امير زاده پير محمّد بر لب آب « 5 » كر فرود آمده و لشكريان را به سرهاى گذار فرستاده كه از ياغى « 6 » كسى از آب نتواند گذشت . چون لشكر امير زاده رستم از تنگ فاروق بگذشتند ، امير زاده اسكندر با جمعى از بهادران لشكر اصفهان شب برفتند از گذار جشنيان « 7 » كه امير زاده پير محمّد ، شيخ محمّد جوان « 8 » و تيمور خواجه و اردوان « 9 » را به محافظت آن گداز تعيين فرموده بود . چون اين لشكر برسيدند ايشان فى الحال گذار آب را گذاشته « 10 » ، متعرض ياغى نشدند و راه گريز پيش گرفتند .
هامش
( 1 ) با : كرده .
( 2 ) مل : گلبار .
( 3 ) با ، گ ، مل : نشاندند .
( 4 ) مل : كمهره .
( 5 ) با ندارد .
( 6 ) اساس بىنقطه . بقيه نسخهها مانند متن .
( 7 ) گ ، مل : حثنيان .
( 8 ) اساس : جان .
( 9 ) با ، گ ، مل : تيمور خواجه دارد و آن را .
( 10 ) با : گذاشتند .