جمعبندى
1 . مرحوم آخوند خراسانى ، تقسيمات عام را مستفاد از تعلّق حكم مىداند ، در حالى كه حضرت امام ، اقسام سه گانه عام را به وضع دانسته و تعلّق حكم را در آن دخيل نمىداند .
2 . مرحوم آخوند ، مدخول الفاظى همانند « كلّ » و « مجموع » را عام مىداند ، در حالى كه امام همين الفاظ را عام دانسته و « عموم انسان » را در « كلّ انسان » ناشى از تعدّد دال بر شمرده است .
3 . مرحوم آخوند ، استفاده عموم از عام را مبتنى بر مقدّمات حكمت دانسته ، در حالى كه حضرت امام ، اين امر را ناشى از دلالت وضعى الفاظ عموم مىداند .
4 . مرحوم آخوند ، مطلق را به شمولى و بدلى تقسيم مىكند ، در حالى كه امام ، مطلق را واحد دانسته و شموليت و بدليت را ناشى از تعلّق حكم مىداند .
5 . حضرت امام ، در استفاده از مقدّمات حكمت ، اطلاق احوالى را در افراد عام جارى مىداند .
كتابنامه
1 . ايضاح الكفايه ، محمّد فاضل لنكرانى ، قم : مركز فقهى ائمّهء اطهار عليهم السلام ، چاپ اوّل ، 1385 .
2 . تحريرات فى الأصول ، مصطفى خمينى ، تهران : مؤسّسهء تنظيم و نشر آثار امام خمينى ، چاپ دوم ، 1385 .
3 . تنقيح الأصول ( تقريرات ابحاث امام خمينى ) ، حسين تقوى اشتهاردى ، تهران :
مؤسّسهء تنظيم و نشر آثار امام خمينى ، چاپ سوم ، 1427 ق .
4 . تهذيب الأصول ، جعفر سبحانى ، ( تقريرات ابحاث امام خمينى ) ، تهران : مؤسّسهء