او زوائد اين علم را حذف كرد و با آوردن نظريات و آراى تازه ، مطرح ساختن افكار بلند فلسفى و با گستردگى فكرى و در عين حال رعايت ايجاز ، اين علم را تدريس كرد و به همين سبب بود كه طلّاب از مجلس درس او سود مىبردند و او را استاد مسلّم فلسفهء نظرى و علم اصول مىدانستند .
قبل از تأليف كفايه ، آخوند يك دوره اصول را به مدّت شش سال تدريس مىكرد و پس از تأليف و چاپ كفايه اين مدّت به سه سال تقليل يافت و به علّت دانش ، بينش ، اختصار ، اتقان و انسجام درس و كتاب او بود كه شاگردان به وى روى آوردند نه ملاحظات ديگر . « 1 »
آخوند هر روز به جز روزهاى پنجشنبه و جمعه درس فقه و اصول مىداد . هر بامداد ، اندكى پس از طلوع آفتاب بعد از اين كه به حرم حضرت امير المؤمنين عليه السلام مشرّف مىشد ، به مسجد هندى « 2 » مىرفت و در آن جا به تدريس فقه مىپرداخت .
شبها نيز پس از آن كه نماز مغرب و عشا را در صحن مىخواند ، به مسجد طوسى مىرفت و براى مدّت يك ساعت و گاهى بيشتر اصول تدريس مىكرد .
به جز در اين دو وقت ، شبها پس از فراغت از درس در مسجد طوسى ، مجلس درس خصوصى در منزل خود بر پا مىساخت كه در آن مبرّزان شاگردانش حضور به هم مىرسانيدند و در بارهء مسائل مشكل فقهى و اصولى مذاكره مىكردند . كتابها مىآوردند و مىخواندند و وقت خود را به اشكال كردن و دفع اشكال مىگذرانيدند و از خرمن دانش استاد خود استفادهها مىبردند .
تمامى اين شاگردان كه خود از فضلا و مجتهدان بودند و تنى چند از آنان بعدها به مقام مرجعيت تقليد شيعه نايل آمدند و تأليفات بسيار نفيس فقهى و اصولى از خود به جاى گذاردند ، همگى به مراتب علم و دانش استاد خود معترف بودند و آنان
هامش
( 1 ) . همان ، ص 100 .
( 2 ) . اين مسجد در اوايل قرن سيزدهم هجرى ساخته شده و محلّ درس بوده است .