قوله ( ع )
: فاول ما اختار لنفسه العلى العظيم لانه اعلى الاشياء كلها .
نخستين صفتى از صفات كبريائى خود را كه اساس كمالات و بساحت او اختصاص دارد و بموجودى اضافه ندارد همانا صفت العلى العظيم است كه هر يك از اين دو صفت بطور اطلاق علوّ ذاتى و ارتقاء مقام و كبريائى خود را بر ما سواء اعلام فرموده است و ساير موجودات عوالم محكوم به دنائت و پستى و مذلت و خوارى نموده است و اين اسم شاهد و نشانه بر علو بطور اطلاق مقام كبريائى خواهد بود با توجه باينكه اسم كه نشانه صفت ذاتى كبريائى است بطور جعل و اعتبار نخواهد بود بلكه ارشاد و تعليم و اعلام كمال ذاتى و عظمت خود مىباشد .
بالاخره حقايق و كمالات وجودى است كه براى ذات احديت كبريائى خود اعلام فرموده و خود را بقدسيان معرفى نموده است يعنى اتصاف به دو صفت العلى العظيم ازلى ذاتى و غير مقدور است ولى اعلام آن حقيقت و سر مرموز اختيارى است و به منظور جلب نظر ارواح قدسيه بسوى ساحت كبريائى و نيز نشر توحيد مىباشد .
و اين دو صفت همچنانكه اعلام شده مقام كبريائى و ذاتى و ازلى بوده و خواهد بود و بدين وسيله در صحنه عوالم امكان آثارى از آن بظهور خواهد رسيد زيرا اين چنين علو مقام لا محاله فيوضاتى از او بظهور خواهد رسيد .
و مفاد دو صفت العلى العظيم آنست علو و عظمت و كبريائى ذاتى و ازلى اختصاص بذات كبريائى دارد و ما سواء محكوم بدنائت و پستى بوده و قابل درك و احاطه نبوده و اعلى بطور اطلاق از عوالم امكانى و از موجودات مىباشد و عالى و علوّ ذاتى دارد و بطور عاريتى و عارضى نيست و همه ما سواء او بقياس او صفر و موهوم مانند سايه خواهند بود .
و خلاصه ذات كبريائى خود را على و عظيم بطور اطلاق معرفى فرموده كه اعلاء از ما سواء و حقيقت صفات او قابل درك و احاطه نخواهند بود .