آنست كه از آن منع اكيد فرموده است .
و مفاد روايت آنست كه ساحت كبريائى را از امور شر و عدمى تنزيه فرموده و تنها استناد به بشر عاصى دارد و منافات ندارد كه ساحت ربوبى شرور و معاصى را از نظر آزمايش آنان خواسته باشد نه از نظر اينكه در نظام خارج شرور و فساد و معاصى را بطور اصالت خواسته باشد بلكه بطور تبعى يعنى به منظور آزمايش بشر معاصى را مورد قضاء و تقدير قرار داده و آنها را خواسته بدون اينكه به آنها رضايت داشته باشد بر اين اساس ساحت ربوبى منزه از امور عدمى و گناهان و شرور و معاصى خواهد بود .
براى توضيح بيشترى در باره وحدت حقيقى صفات فعل كبريائى كه اوصاف متقابل نيز دارد مانند صفت رحمت و غضب و انتقام و رأفت و صفت لطف و قهر و اوليت و آخريت مقام كبريائى از نظر وحدت حقيقى سبب مقتضى يعنى ذات قدس لا محاله سبب ايجاد فعل و اثر خواهد بود و صفات فعل كبريائى گر چه متعدد هستند عين ذات بوده و همه صفات موجود بوجود واحد بسيط احدى هستند بدون اينكه در صفات كثرت و شركت و تغيّر صورت بگيرد و صفت متقابل هر يك هرگز امرى را اقتضاء نخواهد نمود كه مخالف با صفت ديگر باشد و همچنين ذات كبريائى واحد بسيط حقيقى اقتضاء امرى را نخواهد نمود كه مخالف با لازم صفت ديگر باشد .
ساحت كبريائى واجب ازلى و ابدى واحد حقيقى و نامحدود به حد است به همين قياس صفت علم و قدرت و حيات و قوهء و قهر و رحمت و عدل و نور همچنين صفات متقابل او مانند صفت رأفت و غضب و نيز رحمت و انتقام و اوليت و آخريت و صفت لطف و قهر همه صفات متقابل نيز نسبت بساحت كبريائى متحد خواهند بود و بالاخره همه صفات فعل همچنين صفات متقابل كه نامبرده شد همه متحد و موجود بوجود واحد بسيط احدى خواهند بود و هرگز كثرت صفات اقتضاء كثرت و يا تعدد و يا شركت و يا بقاء بر آثار نخواهند داشت .
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 103
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص١٠٣