فرموده و آنان را ارجدارترين موجودات امكانى معرفى نموده و لازم اقصى مرتبه كمال وجودى خاتميت رسالت است و نيز لازم ديگر آن وساطت در تبليغ و تعليم جامعه بشر است تا پايان جهان .
از كريمه استفاده مىشود كه آفريدگار هر يك از اوصياء عليهم السلام را در عصر خود حجت و معلم و نيز شاهد بر سراير اعمال قلبى و جوارحى و منويات اهل آن عصر مقرر فرموده كه در اثر احاطه باطنى و تصرف معنوى وظايف دينى را به آنان آموخته و همچنين بر سراير اعمال مردم و معنويات آنان آگهى خواهند داشت .
كريمه بيان نظام آموزش و شهادت در باره هر يك از اجتماعات بشرى در پيشگاه كبريائى است و اختصاص باوصياء رسول صلّى اللَّه عليه و آله و به زمان اسلام ندارد .
بر حسب آيه
لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً
آيه بيان علت و سبب موهبت منصب شهادت و تعليم باوصياء عليهم السلام است كه هر يك از اوصياء را صاحب روح قدسى و نيروى احاطه بر قلوب و بر اعمال مردم موهبت فرموده .
و علم و قدرت آنان از مشكاة نبوت و رسالت اقتباس شده است و پس از تحصيل علم و عمل و استفاده از تعليمات ربوبى از طريق بيانات رسول ( ص ) حائز مقام علم لدنى و موهوبى شده است و شايسته از تعليمات ربوبى از طريق تعليم رسول صلّى اللَّه عليه و آله شده كه فرمود
( الذى اوتى ما لم يؤت احدا من العالمين )
در باره رسول ( ص ) فرموده و علوم الهى برسول صلّى اللَّه عليه و آله افاضه شده و هرگز كسى از آن نصيب نخواهد داشت .
از اين نظر تعليمات رسول ( ص ) همانا تعليمات ربوبى و بازگوى آنچه كه از ساحت كبريائى به او افاضه شده است و زياده بر افق افكار بشرى است و بيان حقايق و معارف قرآن و تعليمات رسول است و بايد بطور اجمال و باطن تأويل در ظاهر تفسير و لب معارف در قشر الفاظ و عبارات منطوى است بطورى كه هرگز