سرچشمه گرفته باشد يعنى رسول ( ص ) معلم وصى خود باشد كه تعليمات ربوبى كه با او از مقام ربوبى القاء شده همان حقايق و اسرار را از طريق تعليم بوصى خود القاء نمايد و رسول واسطه خواهد بود و روح وصايت و ولايت عامه در اثر تعليمات رسول از جانب حق تعالى بوصى موهبت مىشود يعنى مانند تعليم ساير افراد بشر نيست نه معلم و نه متعلم بلكه معلم رسول ( ص ) و متعلم وصى است كه از طريق تعليمات رسول ( ص ) حق تعالى بوصى روح قدس و ولايت از صورتهاى علمى و شهودى موهبت ميفرمايد و رسول ( ص ) آيات كريمه قرآنى را بر وصى خود قرائت فرموده با تفسير و تعليمات خاصى كه اختصاص به شخص وصى دارد و جز او ظرفيت اين گونه تعليمات عاليه ربوبى را هرگز نخواهد داشت و عموم مردم نسبت بمقام علمى وصى مانند كودك دبستانى است كه هرگز ظرفيت فهم مطالب دانشگاهى را نخواهد داشت .
تعليمات رسول ( ص ) و تفسير آيات كريمه براى وصى خود سنخ ديگر و از رشحات و فيوضات تعليمات ربوبى و بازگوى همان تعليمات ربوبى است كه رسول ( ص ) همان حقايق و اسرار و بطون آيات قرآنى را تلقى نموده عينا براى وصى خود تعليم و تشريح مىفرمايد و بدين وسيله نيز آفريدگار روح ولايت عامه را در او افاضه فرموده است .
و در باره چگونگى تعليمات رسول صلّى اللَّه عليه و آله نسبت بامير مؤمنان على عليه السلام كه فرمود در خطبه قاصعه ( و قد علمتم موضعى من رسول اللَّه بالقرابة القريبة و المنزلة الخصيصة ) .
ترجمه خطبه آنست كه عموم مردم ميدانند كه چگونه رسول صلّى اللَّه عليه و آله مراقب تعليم و تربيت من بود و مرا در حجره و جنب خود قرار ميداد و مرا به سينه خود مىچسبانيد و عرق طاهر و رائحه خوش او را پيوسته استشمام مىنمودم و بسا كه لقمهاى را آماده نموده به من ميخورانيد و من نيز پيوسته بهمراه او بودم مانند فرزند كودك بمادر خود
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 314
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص٣١٤