و همه روز بابى از علوم در قلب من ميگشود و امر ميفرمود كه از آن پيروى نمايم و من نور وحى را در سيماى رسول ( ص ) احساس مينمودم و رائحه طاهر نبوت را از او استشمام مىنمودم و هنگام وحى بر رسول ( ص ) صدا و نوسانى شنيده مىشد سؤال نمودم يا رسول اللَّه اين چى است ميفرمود اين رنّه و يأس ابليس است و به من ميفرمود كه يا على تو مىشنوى آنچه كه من مىشنوم و تو نسبت به من بمنزله هارون هستى نسبت بموسى كليم عليهما السلام لكن بعد از من نبوت و پيامبرى از جانب حق تعالى نخواهد بود .
و نيز بطور استفاضه رسيده است كه رسول ( ص ) ميفرمود
( اعطيت جوامع الكلم و اعطى على جوامع العلم )
و نيز بتواتر رسيده كه رسول ( ص ) ميفرمود
( انا مدينة العلم و على بابها )
و اينكه رسول ( ص ) منبع فيوضات و معارف الهى و بطون آيات قرآنى است و على ( ع ) شارح و مبين اسرار الهى و معارف قرآنى است .
با توجه باينكه معناى ولايت رسول ( ص ) بر عموم بشر از نظر قصور و نقصى است كه نسبت بخداشناسى و اداء وظايف عبوديت دارند و رسالت و ولايت رسول ( ص ) به منظور رفع نقص از عموم بشر است باينكه در جهان مكتب توحيد را بناگذارد و عموم مردم را به پيروى از برنامه و اعتقادات آن دعوت نمايد و نواقصى كه بشر دارد از لحاظ خداشناسى و وظايف عبوديت و نظام اجتماعى رفع گردد .
از اين رو ولايت رسول ( ص ) به معناى معلم و استاد جامعه بشرى معرفى مىشود كه در اثر بناگذارى مكتب توحيد و تعليم و تربيت عموم مردم خداشناس گشته و وظايف سپاسگزارى در برابر نعمت آفرينش را بياموزند و باداء آن قيام نمايند در نتيجه رسول ( ص ) معلم و استاد بشر عموما خواهد بود بديهى است علوم معلم بايد بالاتر از متعلم باشد از اين نظر رسول ( ص ) علوم او لدنى و موهوبى از جانب حق تعالى است به همين قياس ولايت عامه اولى الامر نيز بايد در اثر اينكه علوم آنان لدنى و موهوبى و از تعليمات غيبى و ربوبى بهرمند باشند و سمت ولايت و تعليم بشر را به عهده داشته باشند .
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 315
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص٣١٥