يك از اصحاب و ملازمان بحث علم كلام و معارف دينى را مشاهده نمودى او را احضار بنما براى اينكه با شخص شامى به بحث و مناظره بپردازند .
راوى گويد كه من بخارج منزل رفته حمران بن اعين را حاضر نمودم كه او نيز تخصص در علم كلام دارد و نيز هشام بن سالم را كه بسيار در مناظره و كلام يد طولانى داشته حاضر نمودم و نيز قيس بن ماصر كه بعقيده من استادتر و عالمتر از همه بود حاضر نمودم بحضور امام در صورتى كه قيس ماصر از حاضران بحث امام على بن الحسين عليهما السلام بوده است .
قوله فلما استقربنا المجلس و كان ابو عبد اللَّه ( ع ) قبل الحج تستقر اياما في حبل في طرف الحرم في فازة له مضروبة قال فاخرج ابو عبد اللَّه ( ع ) رأسه من فازته فاذا هو تبعه يحب فقال هشام و رب الكعبة قال فظننا ان هشاما رجل من ولد عقيل كان شديد المحبة له قال فورد هشام بن الحكم و هو اول ما اختطت لحيته و ليس فينا الا من هو اكبر سنا منه قال فوسع له ابو عبد اللَّه ( ع ) و قال ناصرنا بقلبه و لسانه و يده ثم قال يا حمران كلم الرجل .
راوى گويد امام صادق ( ع ) قبل از اداء مناسك حج چادر و خيمه كوچكى براى او برپا ميكردند در كوه كنار حرم چند روزى در آن ميزيست پس از اينكه همه ملازمان بحث و شاگردان امام در مجلس گرد آمديم امام ( ع ) سر از خيمه بيرون آورده شترانى بسرعت در حركت بودند امام فرمود بپروردگار كعبه هشام است كه مىآيد .
راوى گويد گمان نموده كه هشام از خاندان عقيل است كه مورد محبت و علاقه امام ( ع ) مىباشد در آن هنگام هشام بن حكم وارد شد جوانى كه سن او كمتر از همه حاضران بود و تازه خط عذارش روئيده بود امام صادق ( ع ) به او خير مقدم فرمود و او را بحضور خود جا داد و به او مرحبا فرمود باينكه دوست و ياور ما
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 171
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص١٧١