عوارض قرار گرفته و سؤال از آن منع شده كه لازم آن محدوديت و جسمانيت است و كسى كه از مكان او سؤال نمايد او را محدود معرفى نموده كه مكان را خالى از او معرفى نموده است .
بعبارت ديگر چنانچه صحيح باشد سؤال از مكان او به كلمه على م مستلزم آنست كه جهات و مكانهاى ديگر خالى باشد از او ولى ممتنع است كه مكانى از امكنه از او خالى باشد بدين نظر استفهام ممتنع است زيرا مفاد كلمه على م سؤال از مكان است كه بر آن استقرار دارد و لازم آن آنست كه ساير مكانها از او خالى خواهد بود .
و مفاد جمله اثبات جمله فوق مكان خاص براى او و خالى بودن ساير مكانها است از او بهر تقدير ساحت كبريائى را محتاج به محل و مكان و محتاج به تحيز معرفى نموده است در صورتى كه ساحت قدس منزه از نقص و جسمانيت و نياز به مكان است و تحيز و فرا گرفتن مكان از لوازم جسمانيت و نقص و عجز است .
و الحمد للَّه زنة عرشه
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 173
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص١٧٣