« ملّا محمّدمحسن كاشى »
« در علوم عقلى و نقلى و طريق ظاهر و باطن صاحب رأى سديد و ثانى ارسطو و بايزيد است . مصنّفات بسيار دارد و كتاب « وافى » از نتايج طبع ايشان است . نوّاب خاقان رضوان مكان در ايّام سلطنت ، طالب ملاقات ايشان شده آن زبدهء ارباب دانش را طلب فرمودند و بعد از دريافت شرف خدمت از بودن ابا نموده استدعا نمود كه به دستور او در كاشان ساكن گشته و به شغل مقرّر افاده قيام نمايد و مسئول او به عزّ اجابت رسيده ، مرخّص شد و شرح بقيّهء احوال آن جالس مسند افادات در ذيل احوال سعادت اشتمال اعلى حضرت ظلّ رحمان رقمزدهء خام بيان مىگردد » .
تاريخ جهانآراى عبّاسى ، ص 335
[ 3 ] « رياض الشعرا »
رياض الشعرا تأليف عليقلى خان والهء داغستانى مىباشد كه مؤلّف آن را در يك مقدّمه و بيست و هشت روضه ( مطابق با الفباى عربى ) و يك خاتمه در 1161 قمرى به رشتهء نگارش درآورده است . واله تذكرهاش را با يك مقدّمه در سبب تأليف كتاب و سپس شرح حال ابواسحاق خرقانى آغاز نموده و در انتها با شرح حال يحيى خان يكتا در روضهء 28 آن را به اتمام رسانده و در خاتمه به شرح حال خود مىپردازد .
روش مؤّلف در ذكر احوال شاعران به ترتيب حرف اوّل تخلّص آنها بوده و اگر تخلّص آنها معلوم و مشخّص نبود ، بر اساس اسم و نام شاعران و اگر اسم آنها نيز روشن نبود ، بر اساس كنيه و لقب ، به شرح احوال شاعران و سرايندگان مىپردازد .