عبد الرّزاق لاهيجى ، علّامه محمّدباقر مجلسى و برخى ديگر متأثّر از صرف و نحو زبان تازى است ( نك : محمّدتقى بهار ( ملكالشّعراء ) ، سبكشناسى ، چاپ دوم ، مؤسّسهء چاپ و انتشارات اميركبير ، تهران 1337 خورشيدى ، ج 3 ، ص 255 و پس از آن به ويژه صفحات 260 و 305 ) .
( 7 ) - براى دستيابى به فهرست آثار او نك : ميرزا محمّدبن سليمان تنكابنى ، قصصالعلماء ، چاپ دوم ، انتشارات علميّه اسلاميّه ، تهران 1364 ، صص 324 - 327 ؛ محمّدعلى مدرّس تبريزى ، ريحانةالادب ، با همان مشخّصات ، ج 4 ، صص 369 - 379 ؛ الفيضالكاشانى ، المحجّةالبيضاء با همان مشخّصات ، ج 1 ، مقدّمهء مصحّح ، صص 25 - 31 .
( 8 ) - براى آگاهى از آن دستنوشتهها ، نك : ادبيّات فارسى بر مبناى تأليف استورى ، ترجمهء يو . ا . بر گل ، مترجمان يحيى آرينپور ، سيروس ايزدى و كريم كشاورز ، تحرير احمد منزوى ، مؤسّسهء مطالعات و تحقيقات فرهنگى ، تهران 1362 ، ص 191 .
( 9 ) - عبدالحسين حايرى ، فهرست كتب خطّى كتابخانهء مجلس ، ج 5 ، تهران 1345 خورشيدى ، صص 54 - 57 .
( 10 ) - پيشين ، ج 5 ، ص 57 .
( 11 ) - احمد منزوى ، فهرست كتابخانهء مجلس ، زير نظر ايرج افشار و . . . ، ج 13 ، تهران 1346 ، صص 84 - 85 .
( 12 ) - محمّدعلى بن عبدالخالق مصاحبى نايينى متخلّص به « عبرت » شاعر ، عارف و خوشنويس ( ولادت 1285 ه . ق ، در نايين - درگذشت 1321 ه . خ ، در تهران ) كه غزلهاى عارفانهء وى دلكش است . وى در نوشتن انواع خط ، به ويژه خطّ نسخ مهارت داشت و غالباً از راه استنساخ كتابها امرار معاش مىكرد . نك : محمّد معين ، فرهنگ فارسى ، ذيل مادّهء « عبرت » .
( 13 ) - مقصود از آيهء « امانت » يا به تعبير دقيقتر مرحوم فيض ، آيهء « عرض امانت » آيهء 72 سورهء احزاب ( 33 ) است كه مىفرمايد :
« إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَ