مىشود . علم شرايع : علمى است كه بوسيله آن انسان مسلمان و متشرع مىتواند از كيفيت عبارات مشروعه و مكلفه دين اطلاع پيدا كند .
آداب تعلم :
به عقيده فيض تحصيل علم عبادت قلبى و نماز پنهانى است و در پيش نيز آمد كه علم وسيلهاى است كه انسان با آن به خداى خويش تقرب مىجويد . همانطور كه نماز عادى افراد نمازگزار بدون وضو و تطهير ظاهرى مقبول نيست و رفع تكليف نمىنمايد بىترديد عبادت باطنى هم بدون تطهير نفس و تصفيه اخلاق ممكن نيست . پس شايسته است فردى كه در صدد آموختن دانش است ، خويشتن را از اخلاق زشت و رفتارهاى ناپسند پاك سازد .
آداب معلّمين : اساسىترين وظيفه معلم آموزش حقايق است . در زمينه چشمداشت مادى در امر تربيت فيض ديدگاه جالبى دارد مىنويسد : معلمى كه بر سرير تعليم جاى گرفت و بدين منصب بزرگ مفتخر گرديد بايستى در امر تعليمى خود به هيچ وجه نظر طمع نداشته باشد . مطلب ديگر اينست كه معلم بايد به قصد قربت و به خاطر رضاى خدا به امر تعليم بپردازد ، با آنها به مهربانى رفتار نمايد و از پند و اندرز دادن به آنها دريغ نورزد و سخن خود را در قالب فهم دانشجويانش بگويد و بذر دانش را در سرزمين اهل دانش غرس ( 1 ) نمايد و از غير آن پوشيده بدارد .
تربيت دينى : فيض مرحله اوّل تربيت دينى را آموزش عقايد مىداند تربيت را بدون استدلال و برهان مىپذيرد و شديداً مخالف متكلمين است . تربيت دينى فيض را بايد تربيت فطرى نام نهاد . امروزه در مجامع علمى بحث تربيت دينى مطرح است و جوامع اسلامى بطور قطع به اصول آن نيازمندند و لذا به اصول تربيتى فيض توجّه مىكنيم : « اگر بخواهيم نونهالان و يادگارهاى امروز خود را كه پدران و مادران فردايند تربيت دينى نماييم و عقايد حقه اسلامى را بدانها تزريق كنيم از چه راهى وارد شويم و به چه كيفيتى به منظور خود نائل گرديم . بهتر اين