مسخ شده هم وجود دارد زيرا مىتوان از پوست آنها بهرهمند شد . و در خبر موثّق آمده است كه راوى پرسيده است از حرمت گوشت درندگان و پوست آنها ؟ امام فرمودهاند : گوشت آنها را واگذاريد ، و بر پوست آنها سوار شويد ( يعنى پوست آنها را بر روى چهار پايان سوارى بيفكنيد و بر آنها سوار شويد ) ولى نماز در آنها نخوانيد . « 1 »
و در روايت ديگر دربارهء پوست درندگان كه از آنها استفاده مىشود ، سؤال شده است ، امام فرموده است : اگر ( تو بر آن حيوان ) تير انداخته ، و نام خدا بردهاى ( و بدين گونه آن راتذكيه كردهاى ) از پوست آن مىتوانى بهرهمند شوى . « 2 »
مانعين ، و از جمله محقّق حلّى دربارهء حيوانات مسخ شده و شهيد ثانى در مورد همهء حيوانات درنده و غيره گويند : تذكيه ، يك حكم شرعى است و در صورتى كه وجود داشته باشد ، طهارت آنچه محكوم به مردار است بر آن مترتّب مىشود ، بنابراين تذكيه شدن نيازمند دليل صالحى است تا حيوان تذكيه شده را از حكم نجاست مردار خارج كند و چنين دليلى وجود ندارد ، زيرا دو روايتى كه در اين زمينه نقل شده است هر دو مُضْمَر هستند ( يعنى سائل نام كسى را كه از او پرسيده است ، ذكر نكرده ) . و فقط گفته است سألتُه ، يعنى از او سؤال كردم ، ( و او ممكن است كسى ديگر غير از امام باشد ) .
ملّامحسن فيض در جواب گويد :
اضمار به خبرهاى مزبور زيان نمىرساند با اينكه در اينجا اصل اباحه نيز وجود دارد ، و اين كه همه چيز براى استفاده بردن انسانها آفريده شدهاند ، و همينها دليل بر پاكى آنها ، و جواز بهرهورى از آنها هستند . و در مردارها آنچه به طور قطع و يقين نجس هستند ، و ادلّهء نجاست مردار ، آنها را شامل مىشود ، حيوانى است كه خود به خود مىميرد ، نه حيوانى كه تذكيه مىشود .
مردار بودن ، و ميته بودن عرفاً بر حيوان تذكيه شده صدق نمىكند ، بلكه ظاهر
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه : ج 3 ، ص 256 .
( 2 ) - وسائل الشيعه : ج 2 ، ص 1071 .