48 صحّت روزهء مغمى عليه و ديوانه و كودك مميز
در مفاتيح الشرايع « 1 » آمده است :
روزه ، صحيح نيست بدون شرائط آن ( كه يكى از آنها بلوغ است ، و ديگرى عقل ) مگر از كودك مميّز بنابر قول صحيحتر ، زيرا عبادت كودك مميّز ، شرعى است ، و همچنين روزهء شخص خفته ، صحيح است ، هرگاه قبلًا نيّت كرده باشد ، اگر چه خواب تمام روز او را فرا گيرد ، بدون خلاف ، زيرا خواب با روزه منافات ندارد ، همچنين روزه از شخص مغمى عليه ( كه از هوش رفته ) صحيح است ، در صورتى كه پيش از بيهوشى نيّت كرده باشد .
اكثر فقها با صحّت روزهء مغمى عليه مخالف هستند ، ولى شيخ مفيد و شيخ طوسى با آن موافقت دارند . زيرا بيهوش چون خفته است ، در صورتى كه نيّت كرده بوده و عزم داشته است ، و سقوط تكليف او مستلزم عدم صحّت روزهء او نيست ، و گرنه به صحّت روزهء شخص خفته نقض مىشود ، و سقوط قضا با صحّت ادا منافات ندارد ، زيرا قضا ، يك واجب جديد است ، چنان كه تحقيق آن در جاى ديگرى ارائه شده است .
همچنين روزهء ديوانه صحيح است ، و شيخ طوسى در كتاب خلاف با اين نظر موافقت كرده ، ولى اكثر فقها با آن مخالف هستند .
هامش
( 1 ) مفاتيح الشرايع : ج 1 ، ص 238 .