تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آراء فقهى ملامحسن فيض كاشانى ( فارسى ) — صفحة 105

مساهمون:

ص١٠٥

33 مسافت معتبر در نماز مسافر ( نماز شكسته )

همه مىدانند يكى از شرائط نماز مسافر ، قصد مسافت است . مشهور فقها گفته‌اند : قصد مسافت ، عبارت است از قصد كردن هشت فرسخ شرعى « 1 » ، يا قصد كردن چهار فرسخ : به شرط آنكه مسافر ، اراده داشته باشد ، همان روز ، يا شب آن روز باز گردد . در ذخيرة العباد « 2 » آمده است : كسى كه رفتن و برگشتن او هشت فرسخ است اگر در يك شب ، يا يك روز برود و برگردد ، مثل اينكه روز برود ، و همان روز ، يا شب آن برگردد هرگاه رفتن او كمتر از چهار فرسخ نباشد ، بايد نماز را شكسته بخواند . بدين گونه ملاحظه مىشود كه مشهور فقها ، چهار فرسخ رفتن و برگشتن را در يك روز ، شرط شكسته شدن نماز مىدانند . ملّامحسن فيض در مفاتيح الشرايع « 3 » گويد : مسافت معتبر براى شكسته خواندن نماز ، هشت فرسخ است ، و يا مسير
هامش
( 1 ) فرسخ شرعى تقريباً پنج كيلومتر و نيم است . ( 2 ) ذخيرة العباد آيت الللَّه العظمى فيض ، چاپ پنجم ، ص 49 ، و توضيح المسائل آيت اللَّه العظمىبروجردى ، تأليف كرباسچيان ، چاپ محمود فردين ، ص 7 . و رجوع به جواهر الكلام : ج 14 صص 193 - 204 شود و در شرايع محقّق حلّى آمده است : لوكانت المسافة أَربعة فراسخ ، و أَراد العود ليومه ، فقد كمل مسير يوم ( ذهاباً و اياباً ) و وجب القصر . ( از جواهر الكلام : ج 14 ، ص 206 ) ( 3 ) ج 1 ، مفتاح 15 ، صص 24 - 25 .