و دو اقامت و اگر چه به ثلث شب بكشد . و نافلهء مغرب را بعد از عشا بگزارد . و تتمهء شب را در آنجا به عبادت بگذراند و احيا كند اگر تواند .
پس هفتاد سنگ ريزهء نقطهدار يا بيشتر ، از آنجا برچيده ، بشُويَد و با خود نگاه دارد . و از هر جاى حَرَم بر مىتوان داشت الّا مساجد ، ليكن از آنجا اولى است .
و بعد از فريضهء صبح به دامن كوه آمده دعا كند و اعتراف به گناهان كرده توبه نمايد . و چون آفتاب طلوع كند متوجه « مِنى » شود .
و چون به منى رسد اول « جمرهء عقبه » را - كه ميل اول است از جانب مكهء مُشَرّفه - به هفت سنگ بزند به قصد قربت ؛ به اين طريق كه ده گام از ميل دور بايستد پشت به قبله و رو به ميل ، و به هر سنگى تكبيرى بگويد و دعا بخواند . اگر يكى رد شود و به ميل نرسد ، ديگرى به عوض آن بزند و آن ديگر را از زير پاى خود بردارد اگر خواهد .
پس در آنجا توقف ناكرده متوجه قربان گردد . و بايد كه قربانى فَربه باشد و صحيح و تام الاعضاء « 1 » و شام عرفه در عرفات حاضر شده باشد . اگر گوسفند باشد ، شش ماه تمام داشته باشد و اگر بُز باشد ، دو سال . و اگر خود ، ذبح نتواند كرد ، دست خود بر بالاى دست ذابح بگذارد و نيت كند به قصد قربت و نام خدا بگويد . پس سه يكِ « 2 » آن را تصدّق كند و سه يك را به اخوان هديه نمايد و باقى را بعد از اكل ، هر چه خواهد كند ، امّا از منى بيرون نبرد .
پس تقصير نمايد به قصد قربت ، يا سر تراشد اگر مرد باشد . و سر تراشيدن بهتر است . و به اين تقصير يا حَلق حلال شود بر او هر چه در
هامش
( 1 ) . داراى اعضاى كامل و سالم .
( 2 ) . يك سوم .