احرام حج حرام شده بود الّا طيب « 1 » و زنان ، بلكه صيد نيز بر احتياط .
پس در همين روز يا روز ديگرش به مكه رود و به همان طريق كه در عمره مذكور شد برابر حجرالاسود بايستد و خانه را طواف كند به نيت حج تمتع به قصد قربت و نماز طواف بگزارد .
و بعد از آشاميدن آب زمزم و بر خود ريختن آن ، به جانب صفا رود و سعى كند به نيت حج تمتع به قصد قربت به آدابى كه گذشت .
باز به مسجد آيد و طوافى ديگر كند به همان دستور با دو ركعت نماز تا زنان و صيد بر او حلال شوند . و طيب به طواف اوّل نيز حلال مىشود ، ليكن اولى آن است كه استعمال آن نكند تا از اين طواف نيز فارغ شود ، چنان كه « 2 » اولى آن است كه سر را نپوشد و دوخته نيز نپوشد تا از سعى فارغ شود .
پس بايد كه در مكّه توقف ناكرده متوجه منى شود و شب يازدهم و دوازدهم و سيزدهم را در آنجا به روز آرد به قصد قربت . و هر يك از اين سه روز ، هر يك از آن سه ميل را كه در منى واقع است به هفت سنگ ريزه « 3 » بزند به قصد قربت . و ابتدا از ميلى نمايد كه به جانب عرفات است . آن را و ميل ميانه را رو به قبله متوجه رَمى شود و آخرين را ، پشت به قبله به آدابى كه گذشت . و اين آخر افعال حج است .
پس كسى را كه در احرام خود از صيد و زنان پرهيز نكرده باشد ناچار است از توقف اين سه شب و رَمى اين سه روز . و ديگران اگر خواهند ، روز دوازدهم بعد از زوال مىتوانند رفت به هر جا كه
هامش
( 1 ) . بوى خوش .
( 2 ) . نسخهها : « پس چنان كه » .
( 3 ) . در نسخهء « ق » و « خ » ، « ريزه » نيامده است .