يَخَافُوا » ؛ و نترسيدند ، يعنى تقيّه بر ايشان واجب نبود ، « أَمَّهُمْ بَعْضُهُمْ وَ خَطَبَهُمْ » « 1 » ؛ امامت مىكند بعضى از ايشان ، ايشان را و خطبه مىخواند .
و در « تهذيب » و « استبصار » به اسناد صحيح از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود : « يُجَمَّعُ الْقَوْمُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ » - به تشديد ميم - ؛ يعنى نماز جمعه مىگزارند قوم در روز جمعه ، « إِذَا كَانُوا خَمْسَةً فَمَا زَادَ » ؛ چون پنج كس باشند يا بيشتر ، « وَ إِنْ كَانُوا أَقَلَّ مِنْ خَمْسَةٍ » ؛ و اگر كمتر از پنج كس باشند ، « فَلَا جُمُعَةَ لَهُمْ » ؛ پس نماز جمعه نيست ايشان را ، « وَ الْجُمُعَةُ وَاجِبَةٌ عَلَى كُلِّ أَحَدٍ » ؛ و نماز جمعه واجب است بر همه كس ، « لَا يُعْذَرُ النَّاسُ فِيهَا » ؛ معذور نيستند مردمان در آن ، « إِلَّا خَمْسَةٌ » ؛ مگر پنج كس ، « الْمَرْأَةُ وَ الْمَمْلُوكُ وَ الْمُسَافِرُ وَ الْمَرِيضُ وَ الصَّبِيُّ » « 2 » .
و نيز در تهذيب به اسناد صحيح از آن حضرت روايت كرد كه فرمود : « إِذَا كَانُوا سَبْعَةً يَوْمَ الْجُمُعَةِ » ؛ چون هفت كس باشند روز جمعه ، « فَلْيُصَلُّوا فِي جَمَاعَةٍ » ؛ پس بايد كه در جماعت نماز بگزارند ، يعنى نماز جمعه بگزارند ، به دليل اشتراط عدد « 3 » مخصوص و آدابى كه مذكور مىشود ، « وَ لْيَلْبَسِ الْبُرْدَ » ؛ و بايد كه بُرد بپوشد ، يعنى پيشنماز ، و بُرد جامهاى است نفيس كه آن را رداء « 4 » مىكردهاند ، « وَ الْعِمَامَةَ » ؛ و عمامه بر سر گيرد ، « وَلْيَتَوَكَّأْ عَلَى قَوْسٍ أَوْ عَصًا » ؛ و بايد كه تكيه كند بر كمانى يا عصايى ، « وَ لْيَقْعُدْ قَعْدَةً بَيْنَ الْخُطْبَتَيْنِ » ؛ و بايد كه بنشيند نشستنى ميان هر دو خطبه ، « وَ يَجْهَرُ بِالْقِرَاءَةِ » ؛ و بلند كند قرائت را ، « وَ يَقْنُتُ فِي الرَّكْعَةِ
هامش
( 1 ) . منلايحضرهالفقيه ، ج 1 ، ص 411 ، ح 1220 ؛ وسائلالشيعه ، ج 7 ، ص 304 ، ح 9415 .
( 2 ) . تهذيب ، ج 3 ، ص 239 ، ح 18 ؛ استبصار ، ج 1 ، ص 419 ، ح 4 ؛ وسائلالشيعه ، ج 7 ، ص 304 ، ح 9418 .
( 3 ) . در نسخهء « ق » و « م » ، « عدل » آمده و تصحيح از نسخهء « ى » و « گ » صورت گرفت .
( 4 ) . بالاپوش ، هر لباسى كه روى لباسهاى ديگر بر تن كنند .