الْأُولَى مِنْهُمَا قَبْلَ الرُّكُوعِ » « 1 » ؛ و قنوت بخواند در ركعت اوّل از آن دو ركعت پيش از ركوع .
و نيز در هر دو كتاب به اسناد صحيح روايت كرده از آن حضرت كه فرمود : « إِذَا كَانَ قَوْمٌ فِي قَرْيَةٍ » ؛ چون باشند قومى در دهى ، « يُصَلُّونَ الْجُمُعَةَ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ » ؛ جمعه را چهار ركعت مىگزارند ، « فَإنْ كَانَ لَهُمْ مَنْ يَخْطُبُ » ؛ پس اگر كسى باشد ايشان را كه خطبه تواند خواند ، « جَمَعُوا » ؛ نماز جمعه مىگزارند ، « إِذَا كَانُوا خَمْسَةً » ؛ چون پنج كس باشند ، « وَ إِنَّمَا جُعِلَتْ رَكْعَتَيْنِ لِمَكَانِ الْخُطْبَتَيْنِ » « 2 » ؛ و دو ركعت به جهت آن شده كه دو خطبه هست بدل آن دو ركعت ديگر .
و نيز در هر دو كتاب به اسناد صحيح از امام محمّد باقر يا امام جعفر صادق عليهما السلام روايت كرده كه شخصى پرسيد : « عَنْ أُنَاسٍ فِي قَرْيَةٍ » ؛ از جماعتى مردمان كه در دهى باشند ، « هَلْ يُصَلُّونَ جَمَاعَةً ؟ » ؛ آيا نماز به جماعت مىگزارند ؟ « قَالَ : نَعَمْ » ؛ فرمود : بلى ، « يُصَلُّونَ أَرْبَعاً إِذَا لَمْ يَكُنْ لَهُمْ مَنْ يَخْطُبُ » « 3 » ؛ چهار ركعت نماز مىگزارند چون نباشد مر ايشان را كسى كه خطبه تواند خواند [ يعنى اگر كسى در ميان ايشان باشد كهخطبه تواند خواند ] « 4 » دو ركعت مىگزارند ؛ چه همه كس را توانايى خطبه خواندن نيست خصوصاً اهل ده را .
هامش
( 1 ) . تهذيب ، ج 3 ، ص 245 ، ح 46 ؛ وسائلالشيعه ، ج 7 ، ص 313 ، ح 9442 .
( 2 ) . تهذيب ، ج 3 ، ص 238 ، ح 16 ؛ استبصار ، ج 1 ، ص 420 ، ح 2 ؛ وسائلالشيعه ، ج 7 ، ص 304 ، ح 9417 .
( 3 ) . تهذيب ، ج 3 ، ص 238 ، ح 15 ؛ استبصار ، ج 1 ، ص 419 ، ح 1 ؛ وسائلالشيعه ، ج 7 ، ص 306 ، ح 9423 .
( 4 ) . از نسخهء « ى » اضافه گرديد .