تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يادنامه طبرى ( فارسى ) — صفحة 615

مساهمون:

ص٦١٥
3 - منشأ ميوه‌هاى سياهرنگ ، از جمله انگور سياه 4 - سبب سرافكندگى نرگس 5 - هفت نوع از حيوانات نخست آدمى بودند و بعد به سبب گناههايشان ، مسخ شدند . 6 - مورچه سپيد و ديوان سليمان ( ع ) 7 - منشأ گياهان باردار و درختان بىبر 8 - گريه از شادى 9 - بر آب ماندن مرده 10 - تنوع زبانها 11 - تنوع نژادها و رنگها

بخش هفتم : ردپاى افسانه در تفسير آيات بخش اول : باورهاى عاميانه اجتماعى و مذهبى

1 - ابليس مرايشان ( آدم و حوّا ) را شتاب همىكرد به خوردن آن ( گندم ) و مىگفت كه زود باشيد و از آن بخوريد . حوّا گفت : من بروم و از آن بخورم ، بنگرم تا خود چه خواهد بود و برفت و پنج دانه از آن باز كرد و دودانه بخورد و سه دانه پيش آدم برد و گفت : اى آدم ! من دو دانه خوردم و مرا از آن هيچ گزندى نرسيد . و حوّا را از آن گزندى نرسيد كه امر و نهى همه مردان را باشد و كيخدارا ، تا كيخدا گناه نكند كس زنان را به گناه نگيرد . ج 1 / 53 2 - وايدون گويند كه آنجا كه حام بن نوح بود هرآن ميوه كه بيرون آمد همه سياه بود - اين انگور سياه [ دا ] اصل از آن است - و نبينى كه علماى تعبير اندر كتابها ايدون گويند كه هر كى انگور سياه به خواب بيند او را غم رسد و اندوه ، و هر كى انگور سپيد بيند او را شادى رسيد ، از بهر آن است ؛ كه انگور اندر اصل نيك است خواهى به خواب اندر خواهى به بيدارى ؛ و لكن آنچه سياه است از دعاى پيغامبرى است از پيغامبران