وجه مصدرى مرخّم :
همچنين هر يكى بر گونهاى ديگر بايد كرد . 7 / 1891 .
حذف فعل به قرينه :
همهء غنيمتها خداى را است و پيغمبر . 3 / 575 .
حذف فعل بدون قرينه :
گفت خداى : بيرون آى از صورت فريشتگى ، از آنكه تو راندهء و ملعون . 4 / 843 .
استعمال مصدر عربى :
پس از آن قحط باشد و تنگى . 3 / 785 .
افزودن الف دعا پيش از حرف آخر سوّم شخص مفرد مضارع :
و مه اندوهگن كناد ترا گفتار ايشان . 6 / 1502 .
كه خداى عزّ و جل گرسنگى تو بجز خاك سير مكناد . 5 / 1355 - 1356 .
باى زينت + فعل ماضى و مضارع :
يعقوب چون عيص را از او دور بديد ، بشناخت . 3 / 764 .
بيوكنيد آن بر روى پدر من تا بيابد بينايى . 3 / 756 .
باى تأكيد + فعل امر :
خالش گفت بگوى تا كدام دختر خواهى ؟ 3 / 762 .
فعل امر بدون باى تأكيد :
نزديك شد سوى او پدر او و مادر او و گفت : اندر شويد بمصر . 3 / 756 .
بكارگيرى مصدر به جاى فعل مضارع :
اكنون ملك اين زنان اين شهر بايد آراستن و بيرون فرستادن و گفتن كه هيچ مردى را از خويشتن بازندارند . 3 / 571 .
باى تأكيد بر سر فعل مضارع :
اگر بدهى ما را فرزندى نيك ، بباشيم از سپاسداران . 3 / 555 .
ياى تمنّا :
و هركسى تمنّا مىكردند كه كاجكى ( - كاشكى ) بدر خانهء ما فرود آمدى .
2 / 372 .
يادنامه طبرى ( فارسى ) — صفحة 573
مساهمون: جمعى از نويسندگان
ص٥٧٣