و چون برداشتيم كوه را از برايشان . . . گمان بردند كه آن افتاده است برايشان .
3 / 551 .
استعمال « آنك » :
آنك اندر گورهااند . 6 / 1490 .
استعمال « اينت » :
در موارد تعجّب آورده شده است ، خواه مشاراليه محسوس باشد يا غير محسوس :
او راست آتش دوزخ هميشه اندران . اينت رسوايى بزرگ . 3 / 618 .
به كار بردن ضماير شخصى متّصل شخصى متصل مفعولى پس از كلمهء « كه » :
و مىرويد آنجا كتان مىفرمايند . 4 / 846 ؛ 4 / 932 .
صفت
مطابقت صفت و موصوف در افراد و جمع :
بينى مردمان را يا محمد مستان و نه باشند ايشان مستان شراب . 4 / 1052 .
مطابقت صفت و موصوف در تذكير و تأنيث :
و اين كنعان كافر بود . 6 / 1482 ؛ نوح را زنى كافره بود . 6 / 1481 .
تقديم صفت بر موصوف ( معدود ) :
مر ايشان را بدين هفت آسمان اندر آفريده است . 6 / 1509 .
كاربرد چندين صفت عطفى با يك فعل در جملهء اسنادى :
و شما گمراهان و پليدان و كافران بتپرستانيد . 6 / 1507 .
استعمال صفت اتّصاف با پسوند صفت تفضيلى :
بگو كه : خداى شتابمندتر مكر است ، كه پيغامبران ما مىنوشتند آنچه مكر مىكرديد . 3 / 669 .
استعمال صفت مبهم در آخر جمله :
آن روز كه حشر كنيم ايشان را همه . 3 / 671 .
حذف علامت تفضيل :
اكنون هيچجا پرنعمت از مكّه نيست . 1 / 108 .